ลฝ่าบาท เป็นคุณชายจากตระกูลเหยียนกงพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้ยิ้ม “ที่แท้ก็เป็นลูกหลานตระกูลเหยียนกงไม่ทำให้บรรพบุรุษต้องอับอายจริงๆ!”
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนต่างก็ชื่นชมในตัวคุณชายที่พ่ายแพ้ไป
เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อดึงดูดความสนใจจากฮ่องเต้หรอกหรือ หากทำให้ฮ่องเต้จดจำได้ต่อให้พ่ายแพ้ก็ถือว่าคุ้มค่า!
จากนั้นผู้เข้าแข่งขันคนที่สองเดินออกมาเขาเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ซึ่งได้เอ่ยปากพูดออกไปว่า “ค่ายกลแปลกประหลาดนี้ข้าไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไรทำได้เพียงวัดด้วยพละกำลังว่ามีความสามารถทำลายกระดานนี้ได้หรือไม่ ท่านนักพรตทั้งหลายโปรดชี้แนะด้วย!”
ผู้เข้าแข่งขันท่านนี้เดินแบบสุ่มๆ ก้าวไปไม่กี่ก้าวก็ไปซ้อนทับกับตำแหน่งของนักพรตท่านหนึ่ง เนื่องจากบอกไปว่าต้องการประลองด้วยวรยุทธ์ ศิษย์จากเสวียนตูกวันจึงไม่เกรงใจลงมือเข้าตรงๆ
เมื่อทั้งสองประมือกันไปยี่สิบกระบวนท่าแล้วเขาก็ถอยหลังเล็กน้อย “หากเกินยี่สิบกระบวนท่าแล้วท่านจึงสามารถผ่านไปได้ หากคุณชายต้องการให้ข้าออกจากการแข่งก็สามารถสู้ต่อได้”
คนผู้นั้นดีใจมากที่แท้ขอแค่ถึงยี่สิบกระบวนท่าก็ผ่านแล้ว ถ้าเช่นนั้นก็ยังมีความหวังอยู่!
แต่เขาเลือกที่จะผ่านไป
เดินไปได้สองก้าวก็ได้เจอกับนักพรตอีกท่านหนึ่ง ฝืนต่อสู้ให้ถึงยี่สิบกระบวนท่า เมื่อเดินไปได้หนึ่งก้าวก็ได้ปะทะกับศิษย์คนที่สาม
เช่นนี้ในการเผชิญหน้าครั้งที่ห้าในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้และจากไปด้วยความเสียใจ
ประตูด่า
