ฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านไปอากาศเริ่มหนาวในยามค่ำคืน เมื่ออากาศหนาวมาเยือน สตรี เด็กและคนชราที่ร่างกายอ่อนแอล้มป่วยมากขึ้น
ในวังหลวง เผยกุ้ยเฟยก็ล้มป่วยเช่นกัน
ฮ่องเต่รีบมาที่พระราชวังเชียนชิวซึ่งภายในห้องมีสนมหลายคนได้มานั่งเยี่ยมอยู่ก่อนแล้ว
ฮุ่ยเฟยที่อาวุโสที่สุดพูดกับเขาว่า “หมอหลวงบอกว่าล้มป่วยเนื่องจากอากาศเปลี่ยนเพคะ เพียงบำรุงร่างกายให้ดีก็พอ ฝ่าบาทไม่ต้องกังวลไปเพคะ”
ฮ่องเต่พยักหน้าเขายิ้มพอเป็นพิธี “เช่นนั้นก็ดีแล้ว ตอนนี้อากาศหนาวนักพวกเจ้าระวังสุขภาพด้วย” เหล่าสนมตอบรับ
“พวกเจ้ากลับไปก่อนเถอะ พวกเจ้ารู้นิสัยของกุ้ยเฟยดี นางไม่ชอบรบกวนผู้อื่น พวกเจ้ามีอะไรก็ไปทำเถอะไม่ต้องอยู่ที่นี่หรอก”
เหล่าสนมต่างอาลัยอาวรณ์ที่จะจากไป แต่ก็ทำได้แค่ขอตัวลา พวกนางอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ ฝ่าบาททรงตกอยู่ในความลุ่มหลง ในสายตาของพระองค์มีแต่กุ้ยเฟยเท่านั้น ไม่มีสายตาไว้มองผู้อื่นเลย แม้เหล่าสนมมากมายจะแต่งตัวได้งดงามแค่ไหน อาศัยโอกาสที่อีกฝ่ายล้มป่วยเพื่อได้พบพระพักตร์ แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปอยู่ในพระเนตรของพระองค์ได้
หลังจากที่เหล่าสนมจากไปฮ่องเต้ก็เข้าไปพูดกับเผยกุ้ยเฟยภายในห้อง จากนั้นก็มีนางในเข้ามารายงานว่า “ไท่จื่อกับซิ่นอ๋องเสด็จมาเยี่ยมเพคะ ทั้งสองพระองค์เสด็จมาถามไถ่อาการของกุ้ยเฟย”
เดิมทีฮ่องเต้ต้องการให้นางในไล่พวกเขากลับไป แต่ก็ถูกเผยกุ้ยเฟยรั้งเอาไว้เสียก่อน “เป็นเรื่องยากที่พวกเขาจะจ
