่าการก่อน เชิญท่านทั้งสองตามสบายเจ้าค่ะ”
“เดี๋ยว ท่าน…”
หมิงเวยไม่สนใจอีกฝ่ายนางพยักหน้าให้หยางชู “ข้าไปก่อนนะเจ้าคะ”
เมื่อเห็นนางกลับไปที่รถม้าแล้วหยางชูก็พูดว่า “ท่านทั้งสองมีคำแนะนำอะไรอีกหรือไม่ หากไม่มีล่ะก็ พวกข้ายังมีเรื่องที่ต้องสะสางอยู่”
เสวียนเฟยคว้าตัวจวินโม่หลีที่กำลังโกรธเอาไว้ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้พวกเราย่อมไม่ขัดขวางการทำงานของพวกท่านทั้งสองแล้ว” แล้วยังพูดกับหนิงซิวอีกว่า “พี่หนิง ข้าได้กลับไปยังเสวียนตูกวันแล้วไว้โอกาสหน้าขอเชิญท่านมาร่วมสนทนากัน”
………
