่ยวอันได้เปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าที่สะอาด แต่ยังไม่ทันได้ออกไปก็ได้ยินเสียงวุ่นวายจากด้านนอก
เสียงของฉีผิงดังเข้ามา “เจ้าว่าอย่างไรนะ!”
พี่น้องกลุ่มยาจกที่เข้ามารายงานพูดว่า “หัวหน้าฉี ทางการค้นพบที่นี่แล้ว พวกเขาบุกเข้าตรวจค้นแล้วขอรับ! ผู้เฒ่าเก๋อให้พวกเรารีบหนีไป!”
“เป็นไปได้อย่างไร” ฉีผิงโกรธ “สิบปีมานี้ทางการไม่เคยหาที่นี่พบแล้วเหตุใด…”
หัวหน้าเซียงไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นเขารีบโน้มน้าวอีกฝ่าย “หัวหน้าฉี ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้แล้ว พวกเราฟังคำสั่งผู้เฒ่าเก๋อก่อนรีบหนีไปให้เร็วที่สุด หากช้ากว่านี้จะไม่ทันการนะขอรับ!”
ฉีผิงพยายามสงบสติอารมณ์เขารีบจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วออกคำสั่ง “ไป!”
เมื่อพวกเขาไปยังประตูก็เห็นว่าจี้เสียวอู่นั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน ในเมื่อคุณชายกัวอยู่ในมือของพวกเขาแล้วคงสามารถไปขอความช่วยเหลือจากตระกูลกัวได้ “พี่กัว พวกเรารีบไปกันเถอะ ยามนี้พี่น้องมีความทุกข์ยากข้าจะพาท่านไปส่งถึงตระกูลกัวอย่างปลอดภัยแน่นอน!”
จี้เสียวอู่ถือจอกสุราเมื่อได้ยินคำพูดนี้เขาก็เงยหน้ายิ้ม “พี่ฉีคุณธรรมสูงส่งเทียมฟ้าจริงๆ ข้าขอบคุณท่านมาก”
ไม่รอให้ฉีผิงพูดอะไรเขาก็พูดต่อไปว่า “แต่เรื่องนี้ไม่รบกวนพี่ฉีให้เปลืองแรงแล้วข้าไม่อยากไปไหนทั้งนั้น”
เมื่อเห็นท่าทีของเขาไม่เหมือนเมื่อก่อน ฉีผิงชะงัก “เจ้า…”
จี้เสียวอู่ถอนหายใจและพูดต่อว่า “อันที่จริงหลายวันมานี้พี่ฉีดูแลข้
