ย่างนั้น” จี้เสียวอู่รีบพูด “ข้าก็แค่…ที่บ้านข้าเข้มงวดมาก อีกอย่างพี่สาวงดงามราวกับเทพธิดาข้าไม่กล้าดูหมิ่นหรอก”
กุ้ยเหนียงชะงัก นางยิ้มออกมา “คุณชายพูดอะไรกัน เทพธิดาอะไร คนอย่างพวกเรา แสร้งทำเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ แต่อย่างไรก็เป็นได้แค่ของเล่นไว้ประดับเท่านั้น”
“คุณชาย เสร็จหรือยังเจ้าคะ” เสียงของตัวฝูดังมาจากด้านนอก
จี้เสียวอู่ยิ้มให้กุ้ยเหนียงแล้วพูดเสียงเบา “เห็นหรือไม่ว่าสาวใช้ของข้าจับตาดูอยู่”
กุ้ยเหนียงยิ้ม “ถ้าเช่นนั้นพวกเราออกไปกันเถอะเจ้าค่ะ”
เมื่อจี้เสียวอู่เดินออกมา ฉีผิงก็มองไปยังจี้เสียวอู่และกุ้ยเหนียงที่เดินกลับมาด้วยกันแล้วหัวเราะเสียงดัง “พี่กัว ท่านกลับมาแล้ว หากท่านไม่กลับมาข้าคงออกไปก่อน”
จี้เสียวอู่ยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “พี่ฉีพูดอะไรน่ะ ข้าก็แค่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเอง”
“ใช่ๆๆ เปลี่ยนเสื้อผ้า” ฉีผิงดึงจี้เสียวอู่เข้ามา “มา มาดื่มกันต่อเถอะ” แล้วพวกเขาก็รับประทานอาหารดื่มสุรากันจนถึงเที่ยงคืน ใบหน้าของจี้เสียวอู่แดงก่ำ เขาเมาจนมองเห็นอะไรไม่ชัดเจน ตัวฝูเองก็ถูกจับกรอกไปหลายแก้วจนเริ่มมึนนางนั่งอยู่ที่นี่ด้วยความงุนงง
ฉีผิงขยิบตาและออกไปคุยกับกุ้ยเหนียงข้างนอก
“คืนนี้เจ้าอยู่กับเขาซะ” ฉีผิงพูด “คุณชายกัวเพิ่งออกจากบ้านเป็นครั้งแรก เขาซื่อมาก ใช้วิธีการของเจ้าทำให้เขาอยู่กับเจ้าที่นี่ซะ”
กุ้ยเหนียงตอบรับแล้วถามกลับ “ให้ทิ้งคุณชายกัวไว้ที่นี่แล้วหากนายท่านทั้งหลาย
