ามขอทานชรากลับไปยังที่ตั้งของกลุ่มยาจกที่ชานเมือง
ทุกวันที่ออกไปพเนจรข้างนอก กลับมาแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน มันน่าสนใจกว่าการเรียนมาก ตอนนี้เขามีงานอดิเรกอย่างหนึ่งก็คือการพาตัวฝูไปนั่งที่สนามฝึกซ้อมต่อสู้ที่ลานกว้าง ผู้ใดเข้ามาเขาก็จะไปเดิมพันด้วย และมองอีกฝ่ายต่อสู้กับตัวฝู
การละเล่นนี้ไม่ได้มีเพียงแค่จี้เสียวอู่ที่รู้สึกสนุก เหล่าพี่น้องยาจกที่อยู่ชานเมืองต่างเพลิดเพลินไปกับมันด้วยเช่นกัน
คุณชายกัวผู้นี้ใจกว้างมาก! หากการเดิมพันชนะเงินรางวัลก็จะถูกแจกจ่ายให้กับพวกเขา หรือหากพวกเขาชนะพวกเขาก็จะได้รับเงินเป็นจำนวนมาก
เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นจี้เสียวอู่ก็พาตัวฝูไปเล่นการละเล่นนี้อีกครั้งโดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนเฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิดในห้องที่ไม่ไกลจากสนามต่อสู้
“ผู้เฒ่าเก๋อ คุณชายผู้นี้เป็นคุณชายน้อยกัวจริงๆ หรือ เป็นตัวปลอมหรือเปล่า” ขอทานหนุ่มถามด้วยความเคารพ
ผู้เฒ่าเก๋อเป็นขอทานชราที่ได้สนทนากับจี้เสียวอู่ในวันนั้น เขาจิบสุราพลางเหล่มองจี้เสียวอู่แล้วยิ้ม “ทำไม เจ้าสงสัยข้างั้นหรือ”
ขอทานหนุ่มกล่าวว่า “ข้าน้อยไม่ได้สงสัยในตัวผู้เฒ่า แต่ไม่เข้าใจว่าคุณชายน้อยกัวมาทำอะไรที่เมืองหลวง ครอบครัวของเขามีอิทธิพลอยู่ที่ลั่วเฉิง แต่มาที่เมืองหลวงพร้อมกับสาวใช้ไม่กลัวว่าจะเกิดปัญหาขึ้นงั้นหรือ”
“คนหนุ่มสาวมักจะโหยหาโลกภายนอก” ผู้เฒ่าเก๋อยิ้ม “ข้าได้ทดสอบเขาแล้ว วรยุทธ์ของเขาเป็นรูปแบบของตระกู
