าหารของที่นี่อร่อยมากโดยเฉพาะไก่ย่าง เพียงยกขึ้นมาก็ส่งกลิ่นหอมลอยเข้าจมูก
ขอทานชราหัวเราะจากนั้นก็รินสุราให้อีกฝ่าย “คุณชายน้อยกัวที่ข้าพูดมาถูกใช่หรือไม่ อาหารและสุราของที่นี่รสเลิศมาก!”
จี้เสียวอู่จิบสุราและพยักหน้าด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง “ไม่เลวจริงๆ”
เขาคุยกับขอทานชราไปสมองพลางประมวลผลอย่างรวดเร็ว น้องหญิงพูดกับเขาว่า โจรและขอทานบนถนนส่วนใหญ่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มยาจกที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง
ขอทานชราผู้นี้ตัวฝูบอกว่าความสามารถของเขาไม่เลวเลยทีเดียว ถ้าอย่างนั้น มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นคนระดับสูงในกลุ่มยาจก แต่ไม่ใช่ผู้นำ แต่น่าจะเป็นผู้อาวุโส ถึงแม้เขาจะดูตัวตน ‘คุณชายน้อยตระกูลกัว’ ออก แต่เขาก็ยังมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้…
จี้เสียวอู่ไม่พูดอะไรมากเขากินไปสักพักก็วางตะเกียบลงและพูดว่า “ขอบคุณสำหรับการต้อนรับข้าพูดแล้วรักษาคำพูด ความคับแค้นใจก่อนหน้านี้ข้าจะละทิ้งมันไปข้ามีธุระต่อคงต้องขอตัว” พูดจบเขาก็ส่งสัญญาณทางสายตาให้ตัวฝู และเตรียมจากไป
“เดี๋ยวก่อน!” ขอทานชรารีบห้าม “คุณชายกัวมีเรื่องอะไรหรือถึงได้รีบร้อนเช่นนี้ กลุ่มยาจกในใต้หล้าล้วนเป็นครอบครัวเดียวกันท่านเดินทางไกลมาที่หยุนจิง พวกเราต้องต้อนรับท่านเป็นอย่างดี”
จี้เสียวอู่ปฏิเสธ “ก็ต้อนรับไปแล้วไม่ใช่หรือ ในเมืองหลวงยังมีคนที่รอข้าอยู่”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายรีบเดินออกไปขอทานชราก็หัวเราะ “คุณชายน้อยกัว คำพูดนี้ดูไม่ซื่อสัตย
