าดูงานสถานศึกษาแห่งนี้แน่นอนว่าเป็นเรื่องที่ดี
จี้เสียวอู่เป็นเด็กฉลาดมาตั้งแต่เด็กเดิมทีนายท่านจี้ให้ความคาดหวังกับเขาไว้มาก ผู้ใดจะรู้ว่าความฉลาดของเขาไม่เคยนำมาใช้ให้ถูกทางจะสั่งสอนอย่างไรก็ไม่ได้ผล
จนนายท่านจี้ยอมแพ้ไปแล้วจี้เสียวอู่มีชื่อเสียที่โด่งดังมากสถานศึกษาหลายแห่งไม่รับเขา นายท่านจี้จึงทำได้เพียงส่งเขาไปใช้ชีวิตอย่างไร้เป้าหมายที่สถานศึกษาซิ่วชาน
ตอนที่มีอาจารย์ที่ยังคงคาดหวังในตัวเขาจะไม่ให้นายท่านจี้ซาบซึ้งได้อย่างไร ไม่ต้องพูดอะไรมากนายท่านจี้ตอบตกลงแถมยังจัดโต๊ะอาหารเลี้ยงต้อนรับเขาเป็นอย่างดีด้วย
หลังดื่มเสร็จเรียบร้อยจี้เสียวอู่เดินออกไปส่งอาจารย์ด้วยความงุนงง
เมื่อมาถึงปากซอยทางเข้าหมิงเวยที่นั่งทานปิงเล่า[1]อยู่ที่ร้านฝั่งตรงข้ามเดินมาทำความเคารพอีกฝ่าย “ครั้งนี้รบกวนท่านอาจารย์แล้ว”
อาจารย์ท่านนี้ดื่มจนแก้มแดงพอเห็นหมิงเวยเขาก็รีบเก็บอาการเมามายและทำความเคารพกลับอย่างสุภาพ “ไม่กล้าๆ เรื่องจัดการเสร็จเรียบร้อยแล้ว ข้าขอตัวก่อน” พูดจบอีกฝ่ายก็พยักหน้าให้จี้เสียวอู่และขึ้นเกี้ยวจากไป
จี้เสียวอู่รู้สึกสับสนมากขึ้นกว่าเดิมเขาถามนางไปว่า “เจ้าทำอะไรน่ะ เหตุใดอาจารย์ถึงได้สุภาพกับเจ้าขนาดนั้นแล้วศึกษาดูงานอะไรอีก เรื่องนี้เจ้าเป็นคนทำงั้นหรือ”
หมิงเวยยิ้ม “ก็ท่านรับปากแล้วว่าจะช่วยข้าหากท่านต้องไม่อยู่จวนสักพักก็ต้องหาเหตุผลมารองรับมิใช่หรือ”
จี้เสียวอู่ตกใจ “เจ้าต้อ
