ชาไม่ได้ดีเท่าในเมื่อท่านอาจารย์ไม่สามารถทำลายชะตากรรมของท่านได้ข้าเองก็คงทำไม่ได้เช่นกัน”
หยางชูคิดในใจหมิงเวยสามารถเห็นว่าโชคของเขาแตกต่างได้ในพริบตา แต่ศิษย์พี่ผู้นี้กลับมองไม่ออกหมายความว่าเขาอ่อนเกินไปหรือสตรีผู้นั้นเก่งเกินไปกันแน่
ตอนอยู่ที่ตงหนิงนางเคยพนันกับเขาว่าเขาจะสามารถหาเสวียนชื่อที่เก่งกว่านางได้หรือไม่ นักพรตเฒ่าผู้นั้นเป็นเสวียนชื่อที่เก่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา แม้แต่ลูกศิษย์ของเขายังทำไม่ได้ ดูเหมือนว่าเขาจะหาเสวียนชื่อที่เก่งกว่านางไม่เจอแล้วจริงๆ
หนิงซิวไม่รู้ว่าความคิดของเขาเปลี่ยนไปเรื่องอื่นแล้วจึงคิดเรื่องนี้อย่างจริงจัง “แต่ท่านอย่างเพิ่งท้อใจไปโชคชะตาของท่านไม่ได้หยุดนิ่ง หากท่านอยากแต่งงานจริงๆ อาจจะต้องแต่งกับสตรีที่มีเคล็ดวิชา หากเกิดอะไรขึ้นมานางจะสามารถแก้ไขข้อผิดพลาดได้…”
หยางชูถาม “แต่งไม่ได้ก็ไม่เห็นเป็นอะไรข้าดูหิวกระหายขนาดนั้นเลยหรือ”
“ท่านไม่อยากแต่งงานงั้นหรือ” เห็นอีกฝ่ายไม่ตอบหนิงซิวจึงพูดต่อ “ก่อนหน้านี้ท่านพูดถึงเด็ก ข้าเลยคิดว่าท่านคงไม่สบายใจกับเรื่องนี้”
“….” เขาเข้าใจแล้วศิษย์พี่คนนี้เป็นคนหัวดื้อ หากไม่บอกว่าเข้าใจก็คงไม่เข้าใจจริงๆ
หยางชูถอนหายใจ “ข้าไม่สามารถแต่งงานได้ไม่ได้เป็นเพราะโชคชะตา แต่เป็น…”
“เป็นอะไรหรือ”
หยางชูไม่พูดออกไปจะให้เขาพูดได้อย่างไรว่าตนเองเป็นบุตรนอกสมรสของฮ่องเต้ หากเขามีครอบครัวสถานการณ์จะไม่ซับซ้อนมากขึ้
