หลังชำระกายเสร็จตัวฝูก็เข้านอนไป ส่วนหมิงเวยนั่งครุ่นคิดอยู่ตรงหน้าต่าง
นางคิดมาสักพักแล้วเขียนคำว่าหนิงซิวลงบนกระดาษสีขาว
ชื่อนี้นางได้ยินเป็นครั้งแรก เจ็ดสิบปีหลังจากนี้หนิงซิวจะมีอายุประมาณร้อยปี ถึงตอนนั้นคงมีการเปลี่ยนแปลงรุ่นไปเรียบร้อยแล้ว หากตนจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้ก็คงไม่แปลกเพียงแต่…
นางเขียนคำว่า ‘ตัดขาด’ ไว้อีกด้านหนึ่ง บทเพลงนี้ไม่ได้เป็นที่แพร่หลายในวงกว้าง นางแค่เคยได้ยินอาจารย์เล่นเพลงนี้ แต่หนิงซิวกลับบอกว่าเพลงนี้เขาเป็นคนแต่งขึ้นมา
ที่แปลกกว่านั้นก็คือวรยุทธ์ของเขา
บนรถม้าก่อนหน้านี้หยางชูพูดถูก
ใช้กู่ฉินเป็นสิ่งควบคุมพลังวิธีการของหนิงซิวคล้ายกับนางมาก แต่เสียงกู่ฉินของเขาเป็นวรยุทธ์ ใช้เป็นเครื่องจักรสังหารได้ แต่เสียงขลุ่ยของนางใช้ชี่เป็นเคล็ดวิชามุ่งเน้นไปที่การขับไล่สิ่งชั่วร้ายเหมือนดอกไม้สองดอกที่บานบนต้นไม้ต้นเดียวกันมีต้นกำเนิดเหมือนกัน แต่เส้นทางที่เดินนั้นต่างกัน
นางรู้ว่ามีสถานศึกษาสอนเกี่ยวกับการใช้เสียงเป็นอาวุธอยู่หลายแห่ง แต่ไม่มีที่ไหนใกล้เคียงกับยุทธวิธีของนางเลย ทั้งสองปัจจัยนี้เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าหนิงซิวมีความสัมพันธ์บางอย่างกับท่านอาจารย์
อย่างที่เคยบอกว่าหากไม่ใช่อาจารย์ลูกศิษย์กันไม่มีทางถ่ายทอดวิชาให้ได้
อย่างไรก็ตามนางรู้ว่าอาจารย์ของท่านอาจารย์ไม่ได้ชื่อหนิงซิว
สายสัมพันธ์ของปรมาจารย์แห่งชีวิตเคยสูญหายไปนานแล้ว จนกระทั่งอาจารย์ของท่
