ฮ่องเต้ก็คือฮ่องเต้เขาดึงตัวเองกลับมาได้อย่างรวดเร็วแล้วถามหยางชูกลับไป “หมิงเชินยังไม่ตายงั้นหรือ ตอนแรกเจิ้นคิดว่าเขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์ บุคลิกดี ขัดเกลาอีกนิดหน่อยจะกลายเป็นคนที่มีประโยชน์มากเลยทีเดียว ไม่คิดว่าเขาจะเลวร้ายเพียงนี้”
“กระหม่อมได้ตรวจสอบเรื่องนี้แล้วพะย่ะค่ะ เป็นหมิงเชินอย่างไม่ต้องสงสัย” หยางชูรายงาน “เขามีน้องชายฝาแฝดซึ่งเรื่องนี้ได้รับการยืนยันแล้วพะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้ถอนหายใจ “หนานเซียงโหวมีชื่อเสียงมากในใต้หล้า ไม่คิดว่าลูกหลานของเขาจะไม่เอาถ่านเช่นนี้”
หยางชูตอบ “ถึงหมิงเชินจะมีจิตใจชั่วร้าย พี่น้องคนอื่นสมรู้ร่วมคิดด้วย แต่ใช่ว่าตระกูลหมิงจะไม่มีคนดี หมิงชางน้องชายของเขาและหมิงเฉิงผู้เป็นหลานชาย พวกเขามีส่วนช่วยพวกเราอยู่มากแล้วยังมีบุตรสาว…”
พูดถึงตรงนี้ฮ่องเต้ก็รู้สึกสนใจขึ้นมา “เรื่องที่พวกเจ้าพูดก่อนหน้านี้เหลือเชื่อมาก บุตรสาวของหมิงเชินโง่เขลามาหลายสิบปีไม่เพียงแต่จู่ๆ หายจากอาการป่วย แต่ยังรู้เคล็ดวิชาอีกด้วยในใต้หล้ายังมีเรื่องอัศจรรย์เช่นนี้ด้วยหรือ”
มีเพียงหยางชู อาสวน อาหว่านเท่านั้นที่รู้เรื่องภายในเกี่ยวกับวิญญาณเข้าร่างของหมิงเวย เจี่ยงเหวินเฟิงอาจจะเดาอะไรบางอย่างได้ แต่ไม่ได้ถามในรายละเอียดซึ่งถือว่าเขาเอาใจใส่นางมากเพราะหากเขารู้เรื่องราวภายใน ด้วยจริยธรรมที่เขาพึงมีทำให้เขาต้องรายงานอย่างละเอียด
หยางชูตอบไปว่า “เป็นความจริงพะย่ะค่ะ ตามที่นางเล
