หมิงเวยไม่คิดเลยว่าพี่ใหญ่คนนี้จะทำเรื่องใหญ่อย่างเงียบๆ
นางหยิบหลักฐานเขียนด้วยลายมือของนายท่านสี่แล้วมองกล่องที่บรรจุใบสัญญากองหนา ผ่านไปสักพักสติของนางก็ยังไม่กลับมา
จี้หลิงยังคงทำหน้าตาไม่น่าเข้าหาและพูดว่า “นายท่านหกเสียชีวิตแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะนำเรื่องของท่านอามาพูด ไม่อย่างนั้นผู้อื่นจะมองว่าเราได้คืบจะเอาศอกซึ่งมันไร้เหตุผลไปแล้ว ทรัพย์สินเหล่านี้จะส่งมอบให้น้องในภายภาคหน้าและตระกูลหมิงไม่สามารถดูแลน้องได้อีกต่อไป”
พูดถึงตรงนี้ก็รู้สึกละอายใจเล็กน้อย “พี่ใหญ่ไร้ความสามารถบอกน้องไปว่าจะทวงความยุติธรรมให้ แต่ทำได้เพียงแค่นี้”
ไม่ พี่ใหญ่ ท่านไม่ได้ไร้ความสามารถเลยสักนิด!
เดิมทีนี่เป็นสิ่งที่หมิงเวยวางแผนเอาไว้ ไม่ว่าตระกูลหมิงจะถูกประหารทั้งตระกูลหรือถูกริบทรัพย์ นางไม่อยากจะอยู่ในตระกูลหมิงอีกต่อไปแล้ว เพียงแต่การเขียนหนังสือตัดขาดนั้นค่อนข้างยุ่งยาก นางกำลังคิดหาวิธีอยู่เลยไม่คิดว่าจี้หลิงจะจัดการให้เรียบร้อยแล้ว
แล้วยังทรัพย์สินพวกนี้…
“พี่ใหญ่ สิ่งเหล่านี้ไม่ถูกต้อง” นางชี้ไปที่กล่อง
จี้หลิงไม่มีความคิดเกี่ยวกับทรัพย์สินของตระกูลหมิง ก่อนหน้านี้ตอนที่นายท่านสี่และหมิงเฉิงนำสมุดบัญชีมาเพื่อคำนวณ เขาสังเกตสีหน้าของท่านผู้เฒ่ารองและคนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าพวกเขารู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมากจึงคาดเดาได้ว่า นายท่านสี่ไม่ได้เป็นคนเห็นแก่ตัวที่เก็บทรัพย์สินไว้ครอบครองเพียงผู้เดียว
เมื่
