ย่าให้แม่นมถงรู้สึกเหนื่อยสิ่งของเอาไปเฉพาะที่จำเป็นก็พอแล้ว”
ทั้งสองคนมองหน้ากันและอดไม่ได้ที่จะยิ้ม “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะคุณหนู”
วันเดินทางไปเมืองหลวงนอกจากเสื้อผ้าของใช้ที่จำเป็นแล้วหมิงเวยพกแค่เพียงโถใส่อัฐิของฮูหยินสามไปด้วยก็เท่านั้น แม่นมถงยังไม่ทันสร้างปัญหาอะไรก็พบว่าคนอื่นๆ ปฏิบัติตัวต่อตระกูลหมิงได้แย่ลง
พวกเขาไม่สามารถเตรียมรถม้าให้ตนเองได้ทำได้แค่นั่งเบียดกันอยู่ในรถม้าคันใหญ่สำหรับขนนักโทษ นายท่านและฮูหยินผู้สูงศักดิ์ล้วนถูกฉีกหน้าอันสูงส่งทิ้ง
พวกทหารเลวทั้งหลายทำให้พวกเขาตระหนักอย่างชัดเจนว่าตระกูลหมิงได้ก่อเรื่องที่เลวร้ายมากจริงๆ หลายวันที่ผ่านมานี้มีเพียงความเมตตาของใต้เท้าเจี่ยงเท่านั้นที่ทำให้สามารถรักษาเบื้องหน้าอันสวยงามเอาไว้ได้
เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว หมิงเวยได้รับเสรีภาพทางกายที่ดีกว่า ไม่อย่างนั้นก็อาจดูไร้เหตุผลเกินไปหรือเปล่าหากพวกเขาจะได้รับเท่าเทียมกันกับหมิงเวย
………………………
