ฟังดูแล้วช่างเป็นญาติที่เอาใจใส่และเข้าใจเหตุผล!
เห็นแก่ความเหมาะสมของครอบครัวฝั่งหลานสะใภ้ ไม่ว่าจะอึดอัดแค่ไหนก็ทนไว้ก่อนรอให้แขกกลับไปก่อนแล้วค่อยพูด แต่ทำไมถึงได้รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติกัน
ท่านผู้เฒ่ารองคลี่ยิ้ม “ทำให้คุณชายลำบากใจแล้ว…” พอคิดดูอีกทีเขาจึงย้อนกลับไปเข้าประเด็น “เรื่องนี้พวกเขาทำไม่ถูกต้องจริงๆ หลังจากนี้ข้าจะให้พวกเขาให้คำมั่นสัญญา วางใจเถอะข้ารับรอง!”
ผู้ใดจะรู้ว่าจี้หลิงที่เมื่อครู่มีสีหน้าซาบซึ้งรีบเปลี่ยนสีหน้าทันที “ท่านผู้เฒ่ารอง นี่มันเบาเกินไปขอรับ! ก่อนหน้านี้เป็นการตายของท่านอา ต่อมาเป็นเรื่องน้องสาวของข้าน้อย แค่ท่านพูดรับปากก็จะสามารถลบเรื่องนี้ออกไปได้งั้นหรือ”
ไม่รอให้ท่านผู้เฒ่ารองโกรธ เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลไปว่า “ข้าน้อยเชื่อใจท่าน แต่เนื่องจากพวกท่านอยู่ห่างไกลกัน ท่านผู้เฒ่ารองจะรับปากได้อย่างไร การตายของท่านอา ท่านผู้เฒ่ารองไม่ใช่ว่าเพิ่งมาทราบทีหลังหรอกหรือ หากท่านรับปากละก็ ท่านไม่ต้องพูดออกมาง่ายๆ หรอกขอรับ ข้าน้อยไม่อยากให้ผู้อาวุโสเช่นท่านต้องมาพลั้งปากไปเพราะคำพูดประโยคเดียว แล้วยังถูกความผิดของผู้อื่นลดทอนชื่อเสียงของตนเองอีก”
เขาพูดต่อไปไม่กี่คำท่านผู้เฒ่ารองก็คล้อยตาม เขาไม่สามารถโกรธได้ เพราะเมื่อมาคิดดูอีกทีที่อีกฝ่ายพูดมาก็มีเหตุผล
แม้จะเป็นคนแซ่เดียวกัน แต่ก็แยกตัวออกมานานแล้ว ตนเองจะรับประกันอะไรได้ ตระกูลจี้ถึงแม้จะตกต