่ำลง แต่เมื่อดูจากบุคลิกของคุณชายใหญ่แล้ว ไม่แน่อาจจะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งก็เป็นได้ ในทางตรงกันข้ามตระกูลหมิงที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีกบฏและยังไม่รู้ว่าจะจบลงอย่างไร หากเกิดเรื่องนี้ขึ้นในวันข้างหน้าตนเองก็ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
คนพวกนี้ยิ่งแก่ตัวยิ่งรักหน้าตาของตนเอง ท่านผู้เฒ่ารองยอมรับว่าตนยุติธรรมมาตลอดทั้งชีวิต แต่แน่นอนว่าเขาไม่เต็มใจที่จะสร้างชื่อให้กับหลานชายที่เป็นสายตระกูลห่างๆ
เมื่อคิดเช่นนั้นใจเขาก็เริ่มเอนเอียง “คุณชายเป็นห่วงน้องของท่าน ช่างเป็นเด็กดีจริงๆ ถ้าอย่างนั้นตามที่คุณชายเห็นเรื่องนี้ควรทำอย่างไรดี”
จี้หลิงได้ยินอย่างนั้นใจของเขาก็สงบลง เรื่องที่เขาก่อขึ้นในวันนี้ แปดเก้าไม่พ้นสิบ[1]
เขาตอบว่า “ท่านผู้เฒ่ารองหมิงเจี้ยน ท่านพ่อของข้าน้อยมีน้องสาวเพียงคนเดียว ข้าน้อยเองก็มีลูกพี่ลูกน้องหญิงเพียงคนเดียวเช่นกัน วันนี้ท่านอาจากไปแล้ว พวกเราไม่สามารถเฝ้ามองลูกพี่ลูกน้องของเราไม่รู้ความไปตลอดชีวิตได้ ในเมื่อตระกูลหมิงไม่สามารถดูแลนางได้ ถ้าอย่างนั้นยกนางให้พวกเราดูแลไม่ดีกว่าหรือขอรับ!”
แม้ท่านผู้เฒ่ารองจะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อคิดดูแล้วเขาก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มีเหตุผลเช่นกัน พวกเขาสองตระกูลมีสัญญาหมั้นหมายกัน อย่างไรในอนาคตเสี่ยวชีก็ต้องเป็นคนของตระกูลจี้ ในตอนนี้ตระกูลจี้มองว่าตระกูลหมิงดูแลนางไม่ดี ต้องการรับนางไปดูแลก็เป็นเรื่องปกติ นอกจากนี้ที่
