า
“คุณชายจี้ เรื่องนี้มีเรื่องราวภายใน…”
“เรื่องภายในอะไรหรือขอรับ” เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของจี้หลิง นายท่านสี่ก็พูดไม่ออก จะให้บอกอย่างไร จะให้บอกว่าพวกเขาส่งฮูหยินสามให้ไปปรนนิบัติคุณชายหยางงั้นหรือ แต่ผลลัพธ์กลายเป็นว่าหมิงเวยออกไปแทนแล้วดันไปเตะตาคุณชายหยางเข้า ตอนนี้จี้หลิงยังไม่ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย แต่เรื่องสกปรกเช่นนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจพูดออกไปได้!
นายท่านสี่คิดไปคิดมาแล้วตอบได้แค่ว่า “พวกเราทราบดีว่าเรื่องนี้ไม่ถูกต้อง แต่เสี่ยวชีรู้จักกับเขาหาโอกาสพบกันอยู่ทุก…”
จี้หลิงตะโกนออกไปว่า “คำตอบของนายท่านสี่ไม่สมเหตุสมผลเลยขอรับ! น้องสาวของข้าน้อยเป็นคุณหนูผู้สูงส่ง ถูกเลี้ยงอยู่แต่ในห้อง มีลุงป้าน้าอาอยู่ในเรือน มีบ่าวรับใช้มากมาย หากพวกท่านดูแลจัดการเป็นอย่างดี มีหรือที่จะมีโอกาสได้พบบุรุษข้างนอกได้ แล้วอีกอย่างนางสูญเสียบิดาแต่ยังเล็ก ซ้ำยังเกิดมาป่วย ซึ่งเทียบกับคนธรรมดาทั่วไปไม่ได้ พวกท่านในฐานะท่านลุงท่านอาไม่ดูแลนางให้ดีปล่อยให้นางทำตามที่ใจต้องการ นางยังเป็นเด็กหากไม่ใส่ใจไม่ดูแลให้ดีแล้วจะมีผู้อาวุโสไว้ทำไมกัน” เขาพูดได้อย่างมีเหตุผลถูกต้อง และวาทะเต็มไปด้วยสัจธรรมจนนายท่านสี่พูดไม่ออก
อันที่จริงเรื่องนี้ไม่ค่อยมีเหตุผล แต่ผู้อื่นก็ไม่ควรนำมาพูดเช่นกัน!
จี้หลิงพูดต่อว่า “ตระกูลหมิงก็เป็นตระกูลที่มีชื่อเสียง พวกท่านก็ทราบดีไม่ใช่หรือว่าเรื่องนี้ไม่เหมาะสม ในเมื่อพวกท่า
