ประวัติศาตร์ ซึ่งได้ยืนยันคุณสมบัติของเขาเป็นอย่างดี เขาสอบผ่านบัณฑิตขั้นสูง เป็นจิ้นชื่อตั้งแต่อายุยังน้อย ขอเพียงมีประสบการณ์ที่มากเพียงพอก็มีคุณสมบัติที่จะเข้าแวดวงการเมืองได้
แต่หลังจากได้พูดคุยกันก็ได้รู้ว่าเขามีบุคลิกที่เรียบร้อยไม่อวดรู้ กล้าที่จะมุ่งมั่นรับผิดชอบ
แต่น่าเสียดายดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีความทะเยอทะยานในเรื่องนี้สักเท่าไรนัก เขามุ่งเน้นไปที่การสืบสวนคดีที่ไม่ยุติธรรมเท่านั้น เพราะฉะนั้นนางจึงต้องถอยมายังตัวเลือกที่สอง
เมื่อไม่สามารถเข้าหาเจี่ยงเหวินเฟิงได้จึงต้องหันไปพึ่งหยางชูแทน
หยางชูไม่มีอะไรไม่ดี เขายังเด็กและยังไปไกลกว่านี้ได้อีก อีกทั้งเขายังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฮ่องเต้และยังควบคุมองค์กรลับของฮ่องเต้อย่างหวงเฉิงซืออีก
มนุษย์…มีบุคลิกที่ค่อนข้างซับซ้อนและควบคุมยาก แต่ก็มีด้านดีอยู่ในใจซึ่งผ่านด่านทดสอบได้ยาก…
โชคดีที่หยางชูไม่มีทางล่วงรู้ถึงความคิดที่อยู่ในใจของนาง ไม่เช่นนั้นหากรู้ว่าตนเองเป็นตัวเลือกรองลงมาคงได้แตกหักกันไปข้างแน่…
เขานั่งอยู่บนฟูกและเงียบไป กำลังทวนคำพูดที่หมิงเวยพูดออกไปเมื่อครู่
“ต้าฉีล่มสลายในปีใดหรือ”
“หกสิบปีหลังจากนี้”
“แค่หกสิบปีหรือ…”
หมิงเวยตอบ “อันที่จริงสามสิบปีหลังจากนี้ กฎหมายบ้านเมืองพังพินาศย่อยยับ อีกสามสิบปีต่อมาทำได้แค่เพียงฝืนยึดลมหายใจเฮือกสุดท้ายซึ่งล่มสลายง่ายกว่าที่คิดไว้มาก”
“ต้าฉีล่มสลาย หนึ่งปีต่อมาฉู่ใต้ก็ล่มสล
