ายตาม หมายความว่ามืมือที่สามใช่หรือไม่หรือจะเป็นเป่ยหู”
หมิงเวยพูดเสียงเบา “เป็นหูเหริน แต่พูดให้ถูกก็คือเป็นราชวงศ์เว่ยตะวันตกที่ก่อตั้งโดยหูเหริน”
“เว่ยตะวันตกงั้นหรือ” หยางชูเลิกคิ้ว “ท่านหมายถึงหูเหรินก่อตั้งราชวงศ์จะเป็นไปได้อย่างไร พวกเขาถูกแบ่งออกเป็นเผ่าน้อยใหญ่ต่างๆ ต่อสู้กันตลอดเวลา ผู้ใดจะไปมีความสามารถในการรวมพวกเขาด้วยกันได้”
หมิงเวยถอนหายใจ “ท่านต้องยอมรับว่าในใต้หล้านี้จะมีสิงห์ร้ายทะเยอทะยานจำนวนหนึ่งอยู่เสมอ พวกเขาสามารถทำในสิ่งที่คนอื่นทำไม่ได้ ดังนั้นพวกเขาจึงได้รับการยกย่องจากประวัติศาสตร์ ราชวงศ์เว่ยตะวันตกปรากฏขึ้นในอีกไม่ช้า ตอนนี้คือศักราชหย่งเจียปีที่สิบแปด ในอีกสองปีพวกเขาจะปรากฏตัวขึ้นทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นฉีเหนือ ทำให้แคว้นฉีเหนือติดอยู่ในการโจมตีสองด้านจนไม่สามารถพิชิตทางใต้หรือรวมแผ่นดินตรงกลางได้”
พูดถึงตรงนี้นางก็ชะงักไปพักหนึ่ง “สำหรับพวกเราที่เป็นคนรุ่นหลังแล้วราชวงศ์ฉีเหนือไม่เคยเป็นราชวงศ์ที่รวมเป็นหนึ่งเดียว พวกเขาไม่สามารถล้มแคว้นฉู่ใต้ได้ สุดท้ายก็ตายด้วยน้ำมือของหูเหริน ในประวัติศาสตร์แล้วพวกเขาเป็นเพียงราชวงศ์เล็กๆ ที่ยึดครองดินแดนที่แตกแยกเท่านั้น”
เส้นเลือดปูดขึ้นที่หน้าผากของหยางชู สงสัยว่าอาจเป็นเพราะคำพูดของนางทำให้เขาโกรธหรือเปล่า
ต้าฉีในสายตาของเขานั้นแข็งแกร่งมาก รุ่งเรืองและมั่งคั่งด้วยกำลังทหารและม้าที่แข็งแกร่งซึ่งตอนนี้ม
