าเป็นผู้ใด ในตอนนั้นข้ายังเด็กมากเรื่องนี้ท่านย่าบอกกับข้าก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต”
เมื่อตอบคำถามเสร็จเขาก็ถามต่อไป “ท่านบอกว่าใต้หล้าตกอยู่ในความวุ่นวาย ต้าฉีในตอนนั้นยังรุ่งเรืองอยู่หรือไม่”
หมิงเวยชะงักไปพักหนึ่งแล้วตอบกลับไปตรงๆ ว่า “ตอนนั้นฉีเหนือล่มสลายแล้ว”
หยางชูตกใจจนไม่สามารถเล่นถามตอบต่อไปได้เขาถามนางซ้ำ “อะไรนะ ท่านพูดว่าล่มสลายงั้นหรือ ผู้ใดเป็นคนทำ แคว้นฉู่ใต้ใช่หรือไม่ เป็นไปไม่ได้…”
หมิงเวยเห็นเขาเป็นเช่นนั้นจึงทำได้เพียงตอบไปว่า “ไม่ใช่ แคว้นฉู่ใต้ก็ล่มสลายเช่นกันในปีที่สองหลังฉีเหนือล่มสลาย”
หยางชูนั่งอยู่ตรงนั้นด้วยความตะลึง ผ่านไปนานเขาถึงเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาของเขาแดงก่ำ “ผู้ใดเป็นคนทำ หวงเฉิงซือในตอนนั้นทำอะไรอยู่เพิ่งก่อตั้งมาได้แค่ร้อยกว่าปีก็ล่มสลายแล้ว บรรพบุรุษสะสมทรัพย์สมบัติมากมายเพียงนี้ ใช้จ่ายกันอย่างไร ทำไมถึงได้ล่มสลายในเวลาไม่กี่สิบปีเช่นนี้”
หมิงเวยเงียบไม่ตอบอะไร คำถามนี้ นางเองก็ไม่รู้จะตอบคำถามนี้อย่างไร
เมื่อย้อนกลับมายังยุคสมัยนี้นางพบว่าแคว้นฉีเหนือแข็งแกร่งกว่าที่นางคิด
ใต้หล้าสงบสุข ประชาชนอยู่กันอย่างสันติ ความเป็นอยู่ของประชาชนรุ่งเรือง กองกำลังทหารแข็งแกร่ง
ไท่จู่รีบกำหนดใต้หล้า เหวินตี้มีอำนาจในการเมือง หากเบื้องหลังฮ่องเต้นั้นไร้ประสิทธิภาพ อาณาจักรจะสงบสุขมากว่าร้อยปีได้อย่างไร
แต่ฮ่องเต้หลังจากนั้น…แคว้นฉีเหนือก็ไม่เคยมีฮ่องเต้เช่นนั้น
