ซียงมากที่สุด
ด้วยชื่อเสียงที่แผ่ขจรออกไปทำให้ท่านลุงให้ความสำคัญกับเขา ดังนั้นเขาจึงได้รับการดูแลเหมือนน้องห้า ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าตอนที่เขาเล่นกับน้องสี่นั้น เขากลับมาอ่านหนังสือตอนดึกทุกคืน
…………
เขาได้พบกับนางครั้งแรกที่ร้านขายพู่กันและหมึก นางเป็นหญิงสาววัยแรกแย้ม แต่งตัวเรียบง่าย แววตาของนางช่างบริสุทธิ์ ดวงตาคู่นั้นที่มองเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ตอนแรกคิดว่าคงเป็นสตรีที่ชื่นชอบคุณชายสามคนหนึ่ง ผู้ใดจะรู้ว่าเรื่องที่นางเอ่ยขอบคุณนั้นกลับเป็นเรื่องที่ช่วยนางไว้ที่วัดเป่าหลิง
เขารู้ว่าน้องสี่ไปที่วัดเป่าหลิงเพื่อช่วยชีวิตหญิงสาวคนหนึ่งเมื่อสองสามวันก่อน แล้วรู้ด้วยว่าหลายวันมานี้น้องสี่มีความว้าวุ่นใจนอนไม่หลับคิดถึงเรื่องนั้นไม่ลืม
ตอนนี้เขาได้เห็นหญิงสาวคนนั้นแล้วความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาคือน้องสี่โชคดีเกินไป! เขารู้สึกอิจฉาลึกๆ แล้วไม่คิดที่จะพูดแก้ไขความเข้าใจผิดแต่อย่างใด
เมื่อกลับมาที่จวนเขาก็รีบไปบอกกับท่านป้าอย่างตรงไปตรงมาว่าตนได้ชอบหญิงสาวคนหนึ่ง จัดการอย่างรวดเร็วและเฉียบขาด
เมื่อน้องสี่รู้เรื่องนี้ตระกูลจี้ก็ตอบรับการหมั้นหมายนี้ไปแล้ว
เขารักนางจากใจจริง เมื่อแต่งงานกันแล้วเขายิ่งรักนางมากขึ้นทุกวัน
รักในความงามของนาง รักในความบริสุทธิ์ของนาง สิ่งที่นางได้ครอบครองคือสิ่งที่เขาค่อยๆ สูญเสียไป แม้กระทั่งไม่ได้รับมันกลับมาอีกเลย
เขารักและทะนุถนอมนางขนาดนั้น แต่เวลาผ่านไปน
