็สมควรแล้วที่มีจุดจบอย่างเช่นวันนี้”
นายท่านสองที่ไม่ได้รับคำตอบจากนายท่านสามก็โกรธมาก
“ไอ้เจ้าบ้า!” เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าจะกัดนายท่านสาม แต่น่าเสียดายที่องครักษ์ดึงตัวเขาไว้ได้ก่อนจึงไม่ทันได้กัด
นายท่านสองตะโกนด่าเสียงดังราวกับว่าเขาต้องการกลืนกินนายท่านสาม
หมิงเวยปล่อยให้เขาด่าจนเหนื่อยแล้วพูดต่อไปว่า “ท่านเป็นพยานคนสำคัญและต้องถูกพาตัวเข้าเมืองหลวงเลยไม่สามารถฆ่าท่านได้ แต่…”
หมิงเวยยื่นมือไปกดหน้าผากของนายท่านสอง นายท่านสองต้องการผละออกแต่ไม่สามารถทำได้เพราะถูกองครักษ์กดตัวเอาไว้
หมิงเวยพูดเบาๆ “ท่านทำให้ท่านแม่เหมือนตกอยู่ในนรก ข้าก็จะทำให้ท่านมีชีวิตอยู่ในนรกจริงๆ!” พอพูดจบพลังก็พุ่งออกจากฝ่ามืออัดเข้าไปในทันที!
ทันใดนั้นนายท่านสองก็เบิกตากว้าง รูม่านตาของเขาขยายออกราวกับว่าเห็นบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว
“อ้า!” เขาร้องออกมามือเท้าสั่นระริก
“ท่านพ่อ!” หมิงฮ่าวคิดจะพุ่งเข้าไปหา แต่ถูกฮูหยินสองรั้งเอาไว้
“ลิ่วเอ๋อร์ นี่เป็นกรรมตามสนองท่านพ่อของลูกทำเรื่องไม่ดี เขาสมควรได้รับมันแล้ว” หมิงฮ่าวหลั่งน้ำตาไม่คิดที่จะเข้าไปหาอีก
หยางชูเลิกคิ้วแล้วถาม “เขายังต้องขึ้นศาลจะปล่อยให้เขาเป็นเช่นนี้ไม่ได้นะ!”
หมิงเวยลดมือลงแล้วตอบ “ท่านวางใจเถอะข้าแค่ทำให้เขา ‘ป่วย’ ไม่สามารถอาละวาดเหมือนคนทั่วไปได้ก็เท่านั้น”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา” หยางชูพยักหน้า “ตั้งแต่คุมตัวไปจนถึงสอบสวนแล้วประหารชีวิ
