ี้หรือไม่”
สายตาที่มองนางทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจแล้วหลุบสายตามองลง “แม่ของหลานมาคารวะย่าแล้วไปพบกับลูกหกโดยบังเอิญ ลูกหกแอบมองนาง ย่าก็รู้ว่าสัตว์ร้ายตัวนี้มีความคิดชั่วร้าย แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้า…จนกระทั่งวันนั้นแม่ของหลานแขวนคอตาย ย่าถึงรู้ว่าเขาลงมือไปนานแล้ว…”
หมิงเวยพยักหน้า “ท่านย่ารู้ช้าไป หลานคงไม่พูดอะไรอีก การปกป้องบุตรของตนเป็นเรื่องปกติ สิ่งที่ท่านย่าจะเผชิญต่อไปนี้อาจจะโหดร้ายไปหน่อย”
นางยืนอยู่ต่อหน้าฮูหยินสอง
“ท่านป้าสอง ท่านล่ะ”
ฮูหยินสองพูดเสียงเบา “ป้ารู้นานแล้วว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์กันแล้วก็รู้ว่าแม่ของหลานไม่เต็มใจ เพียงแค่…”
“ท่านไม่สนใจ”
ฮูหยินสองพยักหน้า “ป้าไม่มีอะไรจะพูด หากหลานต้องการทำสิ่งใดทำตามที่ต้องการเถิด”
นางอาจจะเป็นคนที่มีอารมณ์สงบที่สุดในตอนนี้ นางเคยคาดไว้ว่าเรื่องนี้จะมาถึง อีกทั้งสำนึกผิดมานานแล้วเป็นเพราะหมิงเวยชี้ทางให้นางเห็นก่อนหน้านี้ ทำให้นางมีโอกาสได้ช่วยลูกตอนนี้นางจึงยินดีที่จะรับผลกระทบที่ตามมา
หมิงฮ่าวทนไม่ได้ “พี่เจ็ด เรื่องนี้ท่านแม่ไม่ผิดนางแค่ไม่มีทางเลือก ท่านพ่อไม่มีทางฟังท่านแม่อยู่แล้ว”
หมิงเวยเดินจากไปแล้ว
นางหยุดอยู่ตรงหน้าเปลอีกครั้งหลุบสายตามองนายท่านหก
“ผู้สมรู้ร่วมคิดได้รับผลกรรมแล้ว ถึงตาท่านแล้วล่ะ”
………………………………………………..
