านพ่อที่เย็นชากับท่านแม่ เช่นท่านแม่รู้สึกเศร้าเสียใจ
สิบปีที่เขาไม่พูดถึงมันเดิมทีมันเป็นเรื่องที่เขาไม่ควรใส่ใจ ความรู้สึกของท่านพ่อ เขาจะยื่นมือเข้าไปยุ่งได้อย่างไร
จนกระทั่งเมื่อสี่เดือนก่อนเขากลับมาจากเมืองหลวง เสี่ยวชีที่ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็กจะอากาศร้อนหรือหนาวนางก็ล้มป่วยได้ง่าย วันนั้นครอบครัวของเขาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาทานข้าวด้วยกันแล้วก็มีข่าวจากสวนอวี๋ฟางว่าเสี่ยวชีเป็นไข้ตัวร้อน
บิดาของเขาวางตะเกียบลงแล้วรีบออกไปเชิญหมอ
ตอนแรกหมิงเฉิงไม่คิดว่าจะมีปัญหาอะไร ในฐานะที่ท่านพ่อเป็นหัวหน้าครอบครัว การดูแลภรรยาของพี่ชายที่เสียไปเป็นเรื่องที่เขาสมควรทำ
จนกระทั่งเย็นวันนั้นเขาไปหาท่านแม่แล้วได้ยินนางพูดกับแม่นมหยู
“ข้ารู้ดี แค่มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เกิดขึ้นในสวนอวี๋ฟางเขาก็พร้อมที่จะวางทุกเรื่องลง”
“แล้วข้าจะทำอย่างไรได้เล่า ทนมาได้หลายปีเพียงนี้ก็ทำได้แค่ทนต่อไปก็เท่านั้น”
หมิงเฉิงตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง เขาแอบติดสินบนแม่เฒ่าท่านหนึ่งในสวนอวี๋ฟาง เขาจึงได้รู้ชื่อของฮูหยินสาม
หยู ที่แท้ก็คือหยู
วันนั้นหมิงเฉิงเมาอย่างหนักเพราะออกไปนัดเจอกับเพื่อนร่วมชั้นข้างนอก
เมื่อมองย้อนกลับไปตอนนั้นก็คิดว่าตนเองช่างโง่เขลามาก เพราะเบาะแสเหล่านี้ เขาจึงเข้าใจผิดว่าบิดาของตนเองกับป้าสะใภ้มีเรื่องที่ไม่สามารถบอกใครได้
แล้วเขาจะทำอย่างไรได้เรื่องสกปรกของผู้อาวุโสไม่สามารถเปิดเผยได้ หรือคิดว่าเ
