รื่องยังไม่แดงขึ้นมาท่านแม่ก็จะต้องทุกข์ทรมานต่อไปงั้นหรือ
แล้วเขาก็บังเอิญได้พบกับผู้มีวิชาท่านหนึ่งแล้วก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว
เขาวางแผนมาอย่างดีก่อนจะสร้างเรื่องผีออกมาหลอกหลอน เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมเขาจะแสร้งปลอมเป็นวิญญาณของท่านลุงสามมาเตือนท่านป้าสามให้ตระหนักในหน้าที่ของตนเอง
เขามีหน้าตาเหมือนผู้เป็นบิดา แต่มีนิสัยอ่อนโยนกว่าถูกผู้อื่นบอกว่าเหมือนท่านลุงสามมาตั้งแต่เด็กการปลอมตัวคงไม่ใช่เรื่องยากอะไร
เขาใช้เวลากับเรื่องนี้อยู่ถึงสองเดือน แต่ใครจะรู้ว่าแผนของเขายังไม่ทันไปถึงขั้นสุดท้ายก็เกิดเรื่องขึ้น
เสี่ยวชีตกใจจนล้มป่วย ป่วยหนักจนเกือบตาย
ในตอนนั้นหมิงเฉิงรู้สึกหวาดกลัวมาก เขากลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับน้องสาว ทุกวันเขาจมอยู่กับความเสียใจและคิดทบทวนทุกอย่างจนตระหนักได้ว่าวิธีของเขานั้นช่างเด็กเสียจริง
จนกระทั่งได้รับข่าวว่าเสี่ยวชีอาการดีขึ้นแล้วเขาจึงรวบรวมความกล้าไปหานาง
หลังจากนั้นก็เป็นเรื่องพวกนี้
“เป็นความผิดของลูกเอง” หมิงเฉิงพึมพำ “เพราะลูก ทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของความโชคร้าย…”
หมิงเวยมองเขาอย่างสมเพช “พี่สี่ทำผิดจนถึงขั้นจะเอาชีวิตคน แต่เรื่องนี้ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความโชคร้าย เรื่องเมื่อสิบปีก่อนหรืออาจเป็นสิบแปดปีก่อนต่างหาก ตอนนั้นความโชคร้ายได้เกิดขึ้นแล้ว”
พูดถึงตรงนี้นางก็หันไปหานายท่านสี่ “ใช่หรือไม่เจ้าคะท่านอาสี่”
นายท่านสี่ขยับริมฝีปาก แต่ไม่พูดอะไ
