ือยัง” เจี่ยงเหวินเฟิงส่ายหน้า
“ท่านทนมาได้อย่างไรกัน”
นายท่านสามตายแล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ ในตอนแรกเจี่ยงเหวินเฟิงไม่รู้เรื่องนี้ จนกระทั่งหยางชูรีบเดินทางกลับมาแก้ไขวิกฤตโดนล้อมศาลว่าการ เขาถึงเห็นว่านายท่านสามโดนจับตัวกลับมา
นิสัยของเจี่ยงเหวินเฟิงที่ชอบค้นหาความจริงลงลึกถึงแก่น เรื่องเกินความคาดหมายเช่นนี้แต่เขาสามารถทนได้ หยางชูรู้สึกเกินความคาดหมายมาก
“มีธุระมากมาย อย่างไรก็ตามข้าคิดว่าการไต่สวนนายท่านสามเป็นเรื่องไม่จำเป็น”
“ทำไมรึ”
เจี่ยงเหวินเฟิงตอบ “ในใต้หล้าผู้ที่หัวอ่อนที่สุดก็คือบัณฑิต ผู้ที่หัวแข็งที่สุดก็คือบัณฑิต สองคนนี้ต่างกันตรงไหนขึ้นอยู่กับว่าในใจของพวกเขาไร้ความศรัทธาหรือไม่ คนอย่างอู่อี้เป็นคนไร้ประโยชน์อยู่แล้วเพียงแค่ทำให้กลัวก็ยอมพูดออกมาหมดเปลือก แต่คนอย่างนายท่านสาม…”
เขาส่ายหน้า “แม้ว่าเขาจะแตกต่างจากบัณฑิตทั่วไปในใจเขาไม่มีความคิดเมตตากรุณา แต่เขาก็มีความมุ่งมั่นมากกว่าคนทั่วไป พอมองเรื่องต่างๆ ที่เขาทำ พึ่งพาหลิ่วหยางจวิ้นอ๋อง แกล้งตายแล้วถอนตัวออกมาแล้วกลับตงหนิง โน้มน้าวฉีตงจวิ้นอ๋อง…ระยะเวลาสิบปี เขาเหมือนหนูที่ต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังรอบคอบ หากไม่มีเจตจำนงแน่วแน่ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะอดทนจนถึงวันนี้”
“ข้ามาคิดดูแล้ววิธีการไต่สวนเหล่านี้ไม่ได้ผลกับนายท่านสาม แต่ก็ยังคิดวิธีที่ดีกว่านี้ไม่ได้ทำได้เพียงแค่ให้เขาเย็นลงก่อน”
เขาพูดไปหยางชูพยักหน้าไปรอ
