ไหนกันก็แค่สอนเพลงกระบี่หนึ่งชุดให้ข้า วรยุทธ์ของข้าท่านปู่ท่านย่าของข้าสั่งสอนให้ต่างหาก”
“ขอรับ” อาสวนจะเถียงเขาได้อย่างไร “ข้าน้อยกล่าวผิดไปแล้วขอรับ” เห็นเขาเป็นเช่นนี้หยางชูก็รู้สึกเบื่อจึงไม่ได้พูดอะไรออกไป
ทั้งสองเดินไปถึงคุกโดยไม่พูดอะไร เมื่อครู่เพิ่งพูดถึงท่านเจ้าเมืองอู๋ ทางฝั่งผู้คุมก็วิ่งออกมาตะโกน “ท่าไม่ดีแล้ว! นักโทษฆ่าตัวตาย!”
อาสวนคว้าตัวผู้คุมเอาไว้ “นักโทษคนใด! ฆ่าตัวตายอย่างไรยังหายใจอยู่หรือไม่”
ผู้คุมตกใจ “เป็นท่านเจ้าเมืองอู๋ขอรับ! เขาใช้ปิ่นปักผมของตนเองแทงเข้าไปในตา ตอนนี้ไม่หายใจแล้วขอรับ”
…………………………………………….
[1] ดวงอาทิตย์ส่องแสงได้ราวสามไม้ไผ่ : เทียบกับเวลาปัจจุบันคือ 8-9 โมงเช้า
