ือขอรับ” หมิงเวยตอบกลับไปและต้องการเข้าไปด้านใน
ชายชรารีบพูดว่า “คุณหนูเจ็ด ดึกเพียงนี้แล้วค่อยมาวันรุ่งขึ้นดีหรือไม่ขอรับ”
หมิงเวยหันหน้ามองเขา
ชายชรากลัวว่านางจะเข้าใจผิดว่าตนไม่ตั้งใจทำงานจึงอธิบายไป “เมื่อกลางวันนายท่านสี่มาที่นี่ ท่านฝันว่านายท่านสามอยากพบฮูหยินสาม…บ่าวเกรงว่าหยินชี่ในห้องจะแรงเกินไปอาจทำร้ายคุณหนูได้ขอรับ”
หมิงเวยหรี่ตา “เจ้าบอกว่าท่านอาสี่มาที่นี่ตอนกลางวันงั้นรึ”
“ขอรับ! บ่าวได้ยินนายท่านสี่ร้องไห้เสียใจอย่างหนักราวกับว่าดวงวิญญาณของนายท่านสามกลับมา…”
สีหน้าของหมิงเวยไร้อารมณ์
“ถึงแม้จะเป็นคนในครอบครัว แต่ก็มีความแตกต่างระหว่างหยินและหยาง คุณหนูเจ็ดยังเด็ก ร่างกายอ่อนแออย่าเอาตัวไปเปื้อนหยินชี่เลยดีกว่าขอรับ…”
ชายชรายังพูดพล่ามไม่หยุด แต่ความคิดของหมิงเวยล่องลอยไปนานแล้ว
เรื่องบางเรื่องที่แต่เดิมนางไม่ได้สนใจตอนนี้ในที่สุดนางก็รู้แล้ว
…………………………………………………..
