กคน จับกุมเขา!”
หยวนคุนเป็นผู้ที่มีความสามารถเขามีอำนาจมารมีมากในกองทัพ พอเขาตะโกน ทหารใต้บังคับบัญชาก็ตอบรับเสียงดังทันที “ขอรับ!”
ธนูหน้าไม้และอาวุธถูกยกขึ้น อีกฝั่งเมื่อเห็นว่าท่าไม่ดี ทหารจึงรีบก้าวไปข้างหน้าเพื่อล้อมรอบคุ้มกันเจี่ยงเหวินเฟิง
“ใต้เท้า!”
เจียวจื้อลดเสียงลง “หยวนคุนไม่มีทางให้ไปแล้ว เขาจำเป็นต้องสู้เท่านั้น ท่านถ่วงเวลาให้นานถึงเพียงนี้ที่เหลือก็ปล่อยให้พวกข้าจัดการเถอะขอรับ ทหารที่ข้าน้อยพามาล้วนเป็นยอดฝีมือของกองทัพหลีชวนถึงแม้จำนวนจะน้อย แต่ฝีมือไม่อ่อนแอกว่าแน่ขอรับ!”
เจี่ยงเหวินเฟิงถอนหายใจ “คงต้องเป็นเช่นนั้น…”
เขาทราบดีว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะล่าถอยออกไปด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคของเขา ต้องโทษอู๋ควนจอมเจ้าเล่ห์ที่บังคับให้หยวนคุนสั่งการเจ้าหน้าที่ ตอนนี้อีกฝ่ายคงรู้แล้วว่ามีทางตันอยู่ตรงหน้าจึงทำได้เพียงเดินหน้าต่อไปเท่านั้น
มือที่ยกขึ้นของหยวนคุนกำลังจะลดลง แต่เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของม้ามาจากที่ไกลๆ
เมื่อเสียงเข้ามาใกล้มากขึ้น ทหารที่ขี่ม้าเข้ามาก็ตะโกนขึ้นว่า “กระบี่โอรสสวรรค์อยู่ที่นี่แล้ว ผู้ใดกล้ากำเริบเสิบสาน!”
กระบี่โอรสสวรรค์! ทั้งสองฝั่งต่างตกใจ
ในปีก่อนฮ่องเต้ฮั่นเกาจู่สังหารงูขาวที่ออกมาอาละวาดด้วยกระบี่ชื่อเซียวเป็นเวลาหลายร้อยปีที่กระบี่เล่มนี้ไม่เป็นที่รู้จัก หลังจากนั้นไท่จู่ในราชวงศ์นี้ ยามสั่งการทหารได้ใช้กระบี่เล่มนี้ดำเนินการด้วยพละ
