าจะปลอบใจตนเอง นี่ไม่ใช่การเตรียมพร้อมที่ดีหรอกหรือ หากคนผู้นั้นคิดจะลงมือกับเขาจริงๆ เขาก็จะยกธงทำการกบฏ!
คนผู้นั้นไม่ได้ทำอะไรกับเขามาเป็นเวลานาน
เขาก็ไม่จำเป็นต้องชูธงก่อกบฏ
เรื่องการกบฏนั้นยุ่งยากเกินไป เขาคิดเพียงว่ากำลังของเขายังอ่อนแออยู่มาก ในเมื่อไม่มีอันตรายใดๆ ย่างกรายเข้ามาแล้วเขาจะรีบก่อการกบฏไปทำไม
ตอนนี้นายท่านสามถูกเขาทอดทิ้งไปแล้ว อู่อี้เองก็ยอมรับสารภาพแล้วซึ่งเป็นการตัดแกนสำคัญของฉีตงจวิ้นอ๋องโดยตรง
บัดนี้การก่อกบฏไม่สำเร็จแล้ว เงินทุนที่อยู่ในมือนายท่านสาม ที่เก็บเสบียงอาหารที่อู่อี้เป็นคนจัดการ กองกำลังที่ท่านเจ้าเมืองอู๋รวบรวม…
ฉีตงจวิ้นอ๋องคิด…แล้วเขายังจะทำอะไรได้อีกกัน
นอกจากยอมรับผิดแล้วดูเหมือนจะไม่มีเส้นทางอื่นให้เขาสามารถเดินได้เลย…
เหมือนเทถั่วออกจากกระบอกไม้ไผ่ บอกเรื่องที่เขารู้ทุกอย่างออกมาให้หมด แน่นอนว่าเป็นการโยนความผิดทั้งหมดให้ผู้อื่น
นายท่านสามทำให้เขาลุ่มหลงทำให้เขามีความคิดนี้ขึ้นมา เป็นอู่อี้ที่ทำเรื่องนี้มาโดยตลอด ตัวเขาไม่ได้ยื่นมือไปแตะเลยสักนิด
เรื่องทั้งหมดได้พูดออกไปหมดแล้ว ฉีตงจวิ้นอ๋องมองเจี่ยงเหวินเฟิงอย่างขอร้อง “ใต้เท้าเจี่ยง ข้ามีความผิดยินดีที่จะยอมรับสารภาพ ขอเพียงให้ท่านช่วยตรัสกับฝ่าบาทให้ไว้ชีวิตครอบครัวของข้าด้วยเถิด!”
พูดแล้วก็ประสานมือคำนับ สีหน้าของเจี่ยงเหวินเฟิงสงบนิ่ง แต่ในใจกลับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
นี่เป็นครั้งแรกที่เ
