อ๋องยิ่งคิดยิ่งกระวนกระวายใจ
ยาคายความลับนั้นเขารู้จักดี มันเป็นสิ่งที่หวงเฉิงซือสร้างขึ้นเป็นของที่หายากมาก มีเพียงนักโทษที่สำคัญมากเท่านั้นที่สามารถใช้ได้ เมื่อทานสิ่งนี้เข้าไปแล้ว จากมีสติจะกลายเป็นมึนงง การควบคุมตนเองจะต่ำลงราวกับตกอยู่ในความฝัน ถามอะไรก็ตอบหมด
คำสารภาพที่มาจากการใช้ยานี้ไม่มีทางเป็นเท็จได้เลย อู่อี้เป็นทายาทที่หลงเหลือของราชวงศ์ก่อนจริงหรือ แล้วที่เขามาอยู่ข้างกายตนนั้นเพื่ออะไรกัน
เพื่อต้องการให้ตนก่อการกบฏแล้วอาศัยโอกาสนี้โค่นตนงั้นหรือ
ฉีตงจวิ้นอ๋องยิ่งคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไร เหงื่อบนศีรษะของเขาก็ยิ่งไหลลงมาไม่หยุดมากเท่านั้น แผ่นหลังของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่ออย่างรวดเร็ว
ณ ห้องข้างๆ เจี่ยงเหวินเฟิงนั่งจิบชาอยู่กับเหลยหง
ห่างออกไปสองจั้ง อู่อี้ถูกมัดอยู่กับเก้าอี้ สะโพกและต้นขาของเขามีเลือดไหล เขาสลบไปแล้ว
เหลยหงมองไปแล้วถามว่า “ใต้เท้า แบบนี้จะดีหรือขอรับ”
“ดีไม่ดี ลองก่อนแล้วจะรู้” เจี่ยงเหวินเฟิงจิบชาอย่างใจเย็น
“นายท่านสามเสียชีวิตแล้ว เราทำได้แค่เริ่มต้นจากจุดนี้เท่านั้น อู่อี้ผู้นี้ก็ไม่ได้กล้าหาญอะไร ตอนแรกถูกสงสัยว่าทำการทุจริตด้วยซ้ำถึงได้รีบมาอยู่ข้างกายฉีตงจวิ้นอ๋องก่อนเรื่องแดงออกมา การทรมานที่โหดร้ายที่สุดคงมีประโยชน์กับคนอย่างเขามากที่สุดแล้ว อย่างไรก็ตามถึงทำให้ฉีตงจวิ้นอ๋องตกใจกลัวได้ แต่ก็ไม่มีหลักฐานอันใดแน่ชัดจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะลงมือกั
