ามตกใจมากเกินไป ขอแค่เพียงทำตัวผ่อนคลาย ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีก็หายแล้ว
นั่นเป็นเหตุผลที่เจียงจ้านถูกกักขังอย่างแน่นหนา แต่วันนี้เป็นวันสรงน้ำพระจึงได้พาเขาออกมาสูดอากาศ
เจี่ยงเหวินเฟิงเชิญคนให้มาดูอาการเขา มีอะไรให้น่าดูกัน!
ฉีตงจวิ้นอ๋องคิดถึงเรื่องนี้แล้วเขาก็ได้ยินเสียงดังมาจากอีกด้านหนึ่ง
“พวกเจ้าทำกับข้าเช่นนี้ไม่ได้นะ! ข้ามีชื่อเสียงมีคุณงามความดี ข้าเป็นที่ปรึกษาของท่านอ๋อง พวกเจ้า!”
ฉีตงจวิ้นอ๋องรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น นั่นมันเสียงของท่านอู่!
เพียงครู่เดียวทั้งสองฝั่งก็เงียบลง
หลังจากนั้นไม่นานเหลยหงก็เข้ามาพร้อมกับเอกสารสองสามฉบับที่เต็มไปด้วยตัวอักษร “ใต้เท้า นี่เป็นคำสารภาพขอรับ”
เจี่ยงเหวินเฟิงพยักหน้าแล้วรับคำสารภาพมาอ่าน แล้วเขาก็ต้องเลิกคิ้วขึ้น รอยยิ้มหายไปจากใบหน้า
“เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ”
เหลยหงตอบกลับ “ใต้เท้าวางใจได้ขอรับ พวกเราใช้ยาคายความลับกับเขา คำสารภาพเหล่านี้เป็นเรื่องจริงแน่นอนขอรับ”
เจี่ยงเหวินเฟิงถอนหายใจแล้วพยักหน้า “เข้าใจแล้ว เจ้าไปเถอะ”
ใจของฉีตงจวิ้นอ๋องเต้นรัวเป็นจังหวะกลอง เกิดอะไรขึ้น เหตุใดสายตาที่เจี่ยงเหวินเฟิงมองเขานั้นราวกับมี…ความเห็นอกเห็นใจงั้นหรือ
เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองคำสารภาพนั้น คำสารภาพบนโต๊ะเขียนไว้อย่างชัดเจนและเนื้อหาในนั้นดึงดูดสายตาของเขา
“เป็นไปไม่ได้!” ฉีตงจวิ้นอ๋องลุกขึ้น “เขาจะเป็นทายาทที่หลงเหลือของราชวงศ์ก่อนได้อย่างไ
