“ตัวฝู!”
ท่าทางของตัวฝูนั้นน่ากลัวมาก โลหิตชั่วร้ายแทบจะกลืนกินทั่วร่างกายของนาง กล้ามเนื้อบนใบหน้าบิดเบี้ยว เปลือกตาหมุนไปมาไม่หยุดราวกับโรคร้ายกำเริบก็ไม่ปาน
หยางชูตะโกน “วิญญาณร้ายล่ะ!”
“วิญญาณร้ายเข้าไปในร่างนางแล้ว”
หยางชูตกตะลึง “แล้วเราจะทำอย่างไรดี”
หมิงเวยกัดฟัน เนื่องจากตัวฝูใช้ร่างกายของตนเพื่อรับวิญญาณชั่วร้ายแทนนางจึงไม่สามารถทำให้การเสียสละของนางนั้นเปล่าประโยชน์ได้ นางมีโชคชะตาหยางบริสุทธิ์ สามารถยับยั้งวิญญาณชั่วร้ายได้อยู่แล้ว
นางจับตัวฝูไว้และดึงยันต์ออกมาเปลี่ยนเป็นพลังแล้วติดไปที่ส่วนบนของกะโหลกศีรษะตัวฝู
เมื่อติดเข้าไปโลหิตชั่วร้ายบนร่างของตัวฝูก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างกะทันหันจนมีเลือดไหลออกมาจากปากและจมูกของนาง
หมิงเวยสัมผัสที่หลังศีรษะก็พบว่ามีบาดแผล นางรู้สึกโกรธมาก
บาดแผลนี้ต้องเป็นฝีมือของนายท่านสามเป็นแน่ ตอนนี้ชีวิตของตัวฝูสำคัญกว่า ไว้ค่อยมาคิดบัญชีกับนายท่านสามในภายหลังก็แล้วกัน
เมื่อคิดเช่นนี้นางก็นำหยกแขวนที่ยืมมาจากเจี่ยงเหวินเฟิงยัดใส่มือของตัวฝู หยิบยันต์ออกมาใส่พลังแล้วติดไปที่ส่วนบนของกะโหลกศีรษะอีกครั้ง
ติดยันต์ไปทีละใบๆ พลังหลั่งไหลออกมาจากส่วนบนของกะโหลกศีรษะอย่างต่อเนื่องไม่หยุด
ทุกครั้งที่ติดแสงสีแดงจากร่างกายของตัวฝูจะส่องสว่างขึ้น และจะมีเลือดไหลออกจากปากและจมูกของนางมากยิ่งขึ้น
เวลาเพียงไม่นานเลือดก็ไหลอาบหน้าของตัวฝูยิ่งทำให้นางดูน่ากลัว
