มากขึ้น
“เป็นอย่างไรบ้าง” หยางชูเดินเข้ามาหา “นางจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่”
“ไม่!” หมิงเวยพูดเสียงเด็ดขาด “ข้าจะไม่ให้นางเป็นอะไรเด็ดขาด! ตอนนี้เลือดไหลเป็นเพราะว่าสิ่งชั่วร้ายในร่างของนางต้องการออกมา ขอเพียงแค่นางกลืนกินโลหิตชั่วร้ายได้ก็พอแล้วเจ้าค่ะ”
พูดจบหมิงเวยก็ตะโกนออกมาเสียงดัง “ตัวฝู! เจ้าได้ยินเสียงข้าหรือไม่ เจ้าเป็นผู้มีชะตาหยางบริสุทธิ์ เกิดมาเพื่อปราบปรามความชั่วร้าย อย่ากลัวเจ้าสามารถปราบมันได้!”
ตัวฝูกลอกตาไปมาอย่างรวดเร็วมีเลือดไหลออกจากปากและจมูกมากขึ้น
“จับนางเอาไว้!” หมิงเวยสั่งแล้วรับกริชจากมือของหยางชู
“ท่านจะทำ…” หยางชูไม่เข้าใจว่านางจะทำอะไร
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบหมิงเวยก็ได้กรีดข้อมือของตนเองจนเลือดพุ่งออกมา แล้ววาดวงเวทรอบกายตัวฝู
พอวาดเสร็จนางก็คุกเข่าลง และกอดร่างที่สั่นเทาไว้ในอ้อมแขนของตนอย่างนุ่มนวล “ไม่ต้องกลัว ตัวฝู ข้าอยู่กับเจ้าที่นี่ พวกเรามาเอาชนะสิ่งชั่วร้ายนี้ด้วยกันเถอะ”
พลังไหลไปตามวงเวทที่ถูกวาดด้วยเลือดจนเกิดม่านพลังโอบล้อมทั้งสองคนไว้
สีหน้าของหมิงเวยค่อยๆ ซีดลงราวกับว่าเลือดในกายของนางหมดแล้ว
นางฟื้นฟูพลังได้เพียงสองเดือนและพลังของนางอ่อนแอเกินไป
“ท่านต้องการความช่วยเหลือหรือไม่” หยางชูตะโกน
หมิงเวยเหลือบมองเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ท่านเป็นสายเลือดมังกร เกิดมามีดวงชะตาไม่ถูกกับสิ่งชั่วร้าย…”
เมื่อนางกล่าวจบหยางชูก็กรีดข้อมือของตน
