่อนหน้านี้แล้ว เพียงแค่รอให้เขาติดกับดักด้วยตนเอง อันดับหนึ่งของหวงเฉิงซืองั้นหรือ ฮ่าๆ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด เมื่อเจอกลอุบายนี้ไปก็เกินต้านลิขิตสวรรค์”
พอฟังถึงตรงนี้ตัวฝูก็เข้าใจแล้ว
“นาย นายท่านสาม! ท่านคือนายท่านสาม!”
นายท่านสามหัวเราะ “เจ้ารู้มาไม่น้อยเลยจริงๆ!”
ตอนที่ดวงวิญญาณของเกิงซานถูกเรียกมาตัวฝูก็อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ถึงนางไม่ได้ตอบสนองได้เร็วพอ แต่นางก็ไม่ได้โง่ ได้ฟังมามากมายถึงเพียงนั้นก็ประติดประต่อเรื่องราวได้แล้ว
ตัวฝูรวบรวมความกล้าถามกลับไป “ท่าน…ทำไมถึงทำเช่นนี้หรือเจ้าคะ”
“เพราะข้าไม่พอใจไง!” นายท่านสามกระซิบเบาๆ ราวกับกำลังคุยกับนาง
“เทพเจ้าประทานสติปัญญาแก่ข้า แต่กลับไม่ให้พื้นที่ให้ข้าได้แสดงความสามารถด้วยเหตุผลไร้สาระ รัชสมัยนี้น่าเบื่อเกินไปเปลี่ยนใหม่เสียจะดีกว่า”
เขาจิบสุรา “ความรู้สึกของการดื่มสุราเป็นอย่างนี้นี่เอง เมามาย สามารถลืมความกลุ้มใจได้ง่าย แต่นี่คงเป็นครั้งแรก และครั้งสุดท้ายที่ข้าทำตามใจตัวเองเช่นนี้ ชีวิตตามใจตนเองเช่นนี้ครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว”
เมื่อพูดถึงตรงนี้เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังลอยมากับสายลมยามค่ำคืน
นายท่านสามวางขวดสุราเล็กลงแล้วลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ
“เด็กดี” เขาจ้องมองไปที่ขั้นบันไดหิน แต่กลับพูดกับตัวฝูว่า “เจ้าฟังข้าพูดมานานขนาดนี้ หลายปีมานี้คำพูดเหล่านี้ข้าไม่เคยพูดกับใครเลย ตอนนี้พอพูดออกไปแล้วทำให้ข้ารู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย แม
