เขาไม่สามารถถือกริชได้จนกริชร่วงหล่นบนพื้น
หยางชูตกใจเขาก้าวไปข้างหน้าพยายามที่จะรับกริชเอาไว้ เขาพุ่งตัวไปที่วงเวทคว้ามันเอาไว้ได้ในที่สุด
“ฮ่าๆๆ!” เขาหัวเราะเสียงดัง “นายท่านสาม ท่านคิดไม่ถึงใช่หรือไม่ว่าข้าจะคว้ามันได้ สิ่งที่ท่านทำครั้งนี้ไร้ประโยชน์แล้ว!”
องครักษ์ทั้งสองฉวยโอกาสนี้พุ่งไปข้างหน้าและจับตัวนายท่านสามไว้
หมิงเวยกลับไม่ยิ้ม
ทันทีที่หยางชูล้มลงกับพื้น จู่ๆ เลือดก็เปล่งแสงสีแดงออกมา โลหิตชั่วร้ายที่รุนแรงก็ปะทะเข้ากับใบหน้าของเขา
“ทำไมหรือ” หยางชูเห็นนางทำสีหน้าลำบากใจ “ข้าคว้ามันได้ทันนะ!”
หมิงเวยชี้ไปที่เอวของเขา “ตรงนั้น…ท่านบาดเจ็บใช่หรือไม่”
หยางชูก้มหน้าลงแล้วใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดไร้สีเลือดทันที
ใช่ ตอนที่เขาอยู่ในห้องเก็บพระสูตร เขาถูกมีดบาดที่เอวมีเลือดซึมออกมาตอนที่เขาอยู่ที่วงเวทพอดี
ถ้าอย่างนั้น…หยางชูก้มหน้าลง วงเวทใต้เท้าของเขากลายเป็นสีแดงมากขึ้นเรื่อยๆ
ปีศาจถูกปลดปล่อยออกมาแล้ว
“ฮ่าๆๆ!” คราวนี้เป็นนายท่านสามที่หัวเราะออกมาเสียงดัง “คนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต สวรรค์ไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวังมากเกินไป ได้เห็นฉากนี้ก่อนตายก็พอใจแล้ว!”
หมิงเวยไม่พูดอะไรนางดึงยันต์ออกมาและสะบัดมันออกไป
โลหิตชั่วร้ายถูกกระตุ้นโดยยันต์หลังจากสะสมพลังมานาน ในที่สุดก็ได้ระเบิดออกมากลายเป็นแสงสีแดงพุ่งเข้าหาหมิงเวย!
รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของหมิงเวย
มาเลย! คุณสมบัติร่างกายของนางนั้นพิเศษออ
