“ท่านเจ้าเมืองอู๋หรือฉีตงจวิ้นอ๋อง”
เจี่ยงเหวินเฟิงตอบไปว่า “ข้าได้รับคำสั่งจากฝ่าบาทให้มาตรวจสอบเรื่องผิดกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นท่านเจ้าเมืองอู๋หรือฉีตงจวิ้นอ๋อง หากมีการกระทำที่ผิดกฎหมายก็ต้องถูกตรวจสอบ”
คำตอบที่เป็นทางการเช่นนี้ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดที่ฟังก็อาจคิดว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่หมิงเฉิงสามารถมองเห็นอะไรบางอย่างในดวงตาของเขาได้
เขาไม่ใช่เพียงแค่ตรวจสอบเท่านั้น แต่เขาพบอะไรบางอย่างเข้าแล้ว
หมิงเฉิงไม่ลังเลอีกต่อไปเขากัดฟันและคุกเข่าลง “ได้โปรดใต้เท้าช่วยตระกูลหมิงด้วยเถิดขอรับ”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองเขาอยู่สักพักแล้วตอบอย่างช้าๆ “คุณชายสี่ ท่านพูดอย่างคนไม่มีความคิดเช่นนี้ จะให้ข้าตอบไปว่าอย่างไร”
หมิงเฉิงหน้าซีด “ข้าน้อยมีเบาะแสที่อาจช่วยชีวิตคุณชายหยางได้ขอรับ”
เจี่ยงเหวินเฟิงก้มหน้าลงถาม “ท่านกำลังเจรจาเงื่อนไขกับข้าอยู่งั้นหรือ”
“ข้าน้อยมิกล้าขอรับ” หมิงเฉิงตอบเสียงเบา “ใต้เท้ามาที่นี่ตามคำสั่งของฝ่าบาท ข้าน้อยจะกล้าเจรจากับใต้เท้าได้อย่างไร เพียงแค่หวังว่าความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ ของข้าน้อยจะทำให้ใต้เท้าช่วยให้ทางรอดแก่ตระกูลหมิงบ้างขอรับ”
เจี่ยงเหวินเฟิงมองเขาสักพักก่อนถอนหายใจแล้วยื่นมือมาเพื่อช่วยประคองเขาขึ้น “คุณชายสี่เป็นลูกศิษย์นักปราชญ์ มียศจากการศึกษาเล่าเรียนเพื่อสร้างชื่อเสียงแก่วงศ์ตระกูล นอกจากบูชาฟ้าดิน กษัตริย์ บรรพบุรุษ วิญญูชนแล้วท่านไม่ควรคุกเข่าให้ผู้ใด ลุกขึ้นเ