พ่ออย่างกับแกะใช่หรือไม่”
หมิงเซียงพยักหน้า “เสื้อผ้าที่เขาสวมเป็นชุดที่ท่านพ่อสวมใส่วันนี้ น้องเคยคิดว่าเขาคือท่านพ่อ ผู้ใดจะรู้ว่าคนพวกนั้นเรียกเขาว่านายท่านสาม แล้วความรู้สึกที่มีต่อคนผู้นั้นต่างกับท่านพ่อโดยสิ้นเชิงเจ้าค่ะ”
นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “พี่สี่เขาคือท่านพ่อในวันนี้ พี่สี่…ท่านพ่อไม่ได้ถูกเปลี่ยนตัวหรอกใช่หรือไม่เจ้าคะ ได้ยินว่ามีวิชาหนึ่งที่สามารถปลอมตัวเป็นผู้อื่นได้…”
“ไม่จำเป็นต้องใช้วิชาหรอก” หมิงเฉิงกระซิบ “บนโลกนี้เดิมทีมีอีกคนหนึ่งที่เหมือนท่านพ่อราวกับแกะ”
หมิงเซียงตกตะลึง
“น้องรู้หรือไม่ว่าท่านพ่อมีฝาแฝด” พอหมิงเซียงได้ยินที่เขาพูด ดวงตาของนางเบิกกว้าง “ท่าน…ท่านลุงสาม”
“ใช่” หมิงเซียงไม่เคยเจอท่านลุงสามมาก่อน สิบปีก่อนนางเพิ่งจะสามขวบ ถึงเคยเข้าเมืองหลวง แต่ผู้ใดจะจำได้กัน
แต่หมิงเฉิงจำได้ ตอนที่เขายังเด็กผู้คนมักจะยกย่องเขาว่าเหมือนท่านลุงมากกว่าท่านพ่อของเขาเสียอีก
เขาพอจำได้ว่าท่านลุงกับท่านพ่อหน้าตาเหมือนกันมาก นิสัยก็ดีมากเช่นกัน ทั้งอ่อนโยนและยิ้มแย้ม
หมิงเฉิงในวัยเด็กมีความคิดที่ไม่สามารถบรรยายได้
ท่านลุงกับท่านพ่อเป็นฝาแฝดกัน พูดถึงท่านลุงผู้คนต่างยกย่องเขาบอกว่าเขามีความสามารถ อ่อนน้อมถ่อมตน เป็นสุภาพบุรุษ แล้วยังเหมือนกับบรรพบุรุษของเขาอีก
แต่ท่านพ่อเป็นคนอารมณ์ร้ายทำหน้างออยู่ตลอด หมิงเฉิงเคยแอบคิดว่า หากตนเองเป็นลูกของท่านลุงก็คงจะดี แต่
