เพื่อถามถึงเรื่องนี้
ตอนแรกเขาแปลกใจ จากนั้นก็โกรธแล้วก็ยิ่งโกรธมากกว่าเดิม
ในเมื่อพี่สามยังมีชีวิตอยู่ เหตุใดถึงปล่อยให้ผู้อื่นมาทำลายภรรยาของเขาเช่นนี้
พี่สาม…ผู้ที่ถูกมองว่าเป็นเทพเจ้าตั้งแต่ยังเล็กพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “นางเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว มิตรภาพระหว่างพี่น้องจะต้องถูกทำลายเพราะนางงั้นหรือ พี่น้องเป็นมือเป็นเท้า สตรีเป็นเสื้อผ้าถ้าขาดก็แค่ทิ้งไป อะไรจะสำคัญไปกว่าพี่น้องกัน”
นายท่านสี่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน
เขาคิดว่าทั้งคู่เป็นสามีภรรยาต่างก็ให้ความเคารพนบนอบต่อกัน มีความรักที่ลึกซึ้งต่อกัน แต่พี่สามกลับพูดว่าขาดแล้วก็ทิ้งไปงั้นหรือ
เขาไม่แน่ใจ แต่เห็นรอยยิ้มเย็นของพี่สามที่มอบให้เขา “น้องสี่…เจ้ากับข้าต่างมีหน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ ตอนนี้ข้าเป็นคนที่ตายไปแล้วไม่สามารถโผล่หน้าออกไปได้ แต่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เดิมทีข้าอยาก ‘มีชีวิต’ อยู่ต่อเพื่อที่จะได้ใช้ฐานะของเจ้า เพียงเพราะเจ้ากับข้าเกิดมาพร้อมกันข้าจึงไม่ทำเช่นนั้น หากเจ้าทนเรื่องนี้ไม่ได้ก็อย่ามาบังคับข้า!”
ใจของนายท่านสี่เย็นชาลง เขาเชื่อว่าพี่สามสามารถทำได้
แม้แต่เรื่องการกบฏยังสามารถทำได้ ยังมีอันใดที่เขาไม่กล้าทำอีก
“ข้ามันอ่อนแอ ข้ามันขี้ขลาด!” นายท่านสี่พูดพลางทุบหน้าอกตนเอง “สิบปีนี้ข้าใช้ชีวิตเหมือนตกอยู่ในนรก แต่อดทนเช่นนี้ผลจะเป็นอย่างไรได้อีก ท่านตายไปแล้ว! ท่านถูกเขาบังคับให้ตาย!”
เขากอดโลงศ
