ุคุณชายหยาง การได้เห็นเขาขี่ม้าด้วยท่าทางที่สง่างามเช่นนี้ ทำให้อดคิดไม่ได้
หากดอกไม้ที่อยู่สูงดอกนี้ไม่มีใครเด็ดได้ก็ช่างมันเสีย แต่ถ้ามีใครทำให้เขามองมันต่างออกไปได้คิดแล้วก็รู้สึกข้องใจ
แล้วคุณหนูเจ็ดมีอันใดกัน เด็กกำพร้าที่สูญเสียบิดามารดา มารดาก็แขวนคอตาย ในเรือนก็เกิดความวุ่นวาย นางไปเข้าตาเขาได้อย่างไรกัน
แล้วความโกรธเพียงเล็กน้อยก็ถูกทิ้งไว้บนทางเดินบนเขาอิจฉาเพียงเล็กน้อย เศร้าโศกเสียใจเพียงเล็กน้อย
คนที่ข้องใจมีมากมายคำพูดนี้ถูกแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว
ในรถม้าอีกคันหนึ่งท่านอู่หัวเราะ “ดูเหมือนคุณชายหยางจะมาพบสาวงามจริงๆ ถึงได้ดึงใต้เท้าเจี่ยงมาเพื่อรักษาภาพพจน์”
ฉีตงจวิ้นอ๋องยิ้ม “คนรุ่นเยาว์อยากทำอะไรก็ทำ ช่างน่าอิจฉาเสียจริง!”
แต่ก็ชะงักและพูดว่า “อย่างไรก็ตามพวกเราต้องใส่ใจกับเรื่องนี้มากขึ้นหน่อย เขาให้คนมาพูดเรื่องนี้โดยเฉพาะ เรื่องนี้คงมีจุดที่น่าสงสัยจริงๆ หากเกิดเรื่องจริงๆ ขึ้นมา…”
“ขอรับ” ท่านอู่ตอบด้วยความเคารพ
“ท่านอ๋องโปรดวางใจ ข้าน้อยจะระวังไว้ ถ้าเชื่อใจมันก็มี แต่ถ้าไม่เชื่อใจกันมันก็ไม่มี”
เสนาธิการข้างกายเขาฉลาดมีไหวพริบเช่นนี้ฉีตงจวิ้นอ๋องก็พอใจ “มีท่านอยู่ข้างกาย เปิ่นหวางโชคดีไปสามชาติ”
ท่านอู่ยิ้ม “การที่ข้าน้อยได้พบท่านก็เหมือนโชคดีไปสามชาติเช่นกันขอรับ”
ฉีตงจวิ้นอ๋องหัวเราะ “มาๆๆ ขึ้นเขาต้องใช้เวลาพอสมควร ท่านมาเล่นหมากรุกกับเปิ่นหวางสักตาดีหรือไม่”
