คดีของฉีตงจวิ้นอ๋องเปิดฉากขึ้นอย่างคึกคักซึ่งผู้คนทั่วตงหนิงต่างเฝ้าดูความตื่นเต้นอยู่หลายวัน และสุดท้ายก็จบลงด้วยการยอมรับผิดของฉีตงจวิ้นอ๋อง
เหล่าผู้คนต่างพึงพอใจกับฉากนี้เป็นอย่างมาก
มีชิงเทียนผู้ยิ่งใหญ่ที่ไม่เกรงกลัวต่ออำนาจ มีผู้คนจำนวนมากมายเสี่ยงชีวิตมาร้องเรียนแล้วยังมีเชื้อพระวงศ์ผู้สูงศักดิ์ก้มหัวยอมรับความพ่ายแพ้อีก
ในตอนนี้เจี่ยงเหวินเฟิงมาตรวจการที่ตงหนิงถือว่าเป็นการให้ความยุติธรรมที่ยอดเยี่ยมอย่างมาก
ในห้องลับของร้านหลิงหลง ท่านเจ้าเมืองอู๋หัวเราะออกมาเสียงดัง “ขอแสดงความยินดีกับท่านอ๋องด้วยขอรับ จบลงเช่นนี้เป็นการให้แท่นบันได[1]กับเจี่ยงเหวินเฟิงที่ดี หากเขาฉลาดพอก็ควรคว้าโอกาสนี้เพื่อออกจากตงหนิงอย่างสง่างาม ชื่อเสียงของชิงเทียนไม่ได้มาง่ายๆ หากตรวจสอบต่อไปก็ไม่มีอันใดดีขึ้น”
ฉีตงจวิ้นอ๋องกับท่านอู่เองก็หัวเราะออกมา หลังจากหัวเราะไปได้สักพัก ฉีตงจวิ้นอ๋องก็นึกอะไรบางอย่างได้
“คดีของตระกูลหมิงยังไม่จบรึ”
ท่านอู่เข้าใจดีจึงตอบกลับไป “ตระกูลหมิงมารายงานตัว เจี่ยงเหวินเฟิงจึงส่งเจ้าหน้าที่หน่วยงานไปสอบสวน เจ้าหน้าที่ผู้นั้นค่อนข้างวิพากษ์วิจารณ์เขาทางอ้อม จึงขอให้เด็กรับใช้ในตระกูลหมิงสารภาพ และวางแผนที่จะรายงานเช่นนั้น”
ท่านเจ้าเมืองอู๋พูดว่า “เจี่ยงเหวินเฟิงผู้นี้ต้องการมีชื่อเสียงที่ดี เขาไม่คิดเลยเสียด้วยซ้ำหากผู้อื่นขอร้องอันใดกับเขา! เขาได้รับชื่อเสียงไปแล้ว ยัง