บังคับไม่ให้รับผลประโยชน์ใดได้ เช่นนี้ไม่เรียกว่าจับปลาสองมือหรือ”
“การเป็นข้าราชการที่ซื่อตรงก็เป็นเช่นนี้แหละ” ท่านอู่ยิ้ม
ท่านเจ้าเมืองอู๋ผู้ซึ่งได้รับความทุกข์ทรมานจากการพลิกผันเช่นนี้บ่นว่า “คดีของท่านอ๋องเขาได้ทั้งชื่อเสียง และสามารถนำไปรายงานได้ เขาถึงได้ตรวจสอบด้วยตนเอง แต่คดีของตระกูลหมิงผ่านมานานหลายปีแล้วจนไม่เหลือเบาะแสใด เห็นได้ชัดเลยว่าจับมือใครดมไม่ได้ แต่เขาก็ยังส่งเจ้าหน้าที่ไปอีก เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ถึงไม่สามารถแก้ไขคดีได้ แต่ก็ไม่กระทบต่อชื่อเสียงของเขาเป็นการกินแรงเจ้าหน้าที่ผู้นั้นมาก”
พูดถึงเรื่องนี้เขาก็หัวเราะเย้ยหยัน “หึๆ เจี่ยงชิงเทียนผู้นี้ทำตัวเช่นนี้ช่างเจ้าเล่ห์เสียจริง! น่าเสียดายที่ผู้คนส่วนมากไม่รู้ แค่รู้ว่าเขาไม่เกรงกลัวต่ออำนาจ ไม่เห็นแก่ตัว ช่างน่าขันนัก!”
ท่านอู่พูด “ในโลกนี้มีคนที่โดดเด่นจริงๆ อยู่หรือ มีคนแสวงหาชื่อเสียง มีคนแสวงหาผลกำไร มีคนแสวงหาบุญคุณ มีคนแสวงหาความทะเยอทะยาน ผู้คนรู้เพียงว่าเจี่ยงเหวินเฟิงเป็นชิงเทียนผู้ยิ่งใหญ่ แต่ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเขาแสวงหาอะไร มันไม่มีอันใดมากไปกว่าชื่อเสียงโด่งดังจนกลายเป็นประวัติศาสตร์ให้คนรุ่นหลังยกย่อง แต่พวกเรารู้ว่าชิงเทียนผู้ยิ่งใหญ่มันก็เป็นแค่เปลือกเท่านั้นแหละ!”
“ฮ่าๆๆ!”
ท่านเจ้าเมืองอู๋หัวเราะอย่างมีความสุข “ความสามารถอันโดดเด่นของท่านอู่เป็นอย่างนี้นี่เอง!”
ท่านอู่กล่าวอีกว่า “ทางด้านเจี่
