ยังมีเรื่องที่ข้าน้อยยังคิดไม่ถึง ในเมื่อเขาพูดเช่นนั้นแน่นอนว่าย่อมต้องมีเหตุผล”
ฉีตงจวิ้นอ๋องยิ้ม “เขาก็มีดีของเขา แต่การมีท่านอยู่ข้างกายข้ามาหลายปี เปิ่นหวางเองก็ระลึกอยู่ในใจเสมอจะทำอย่างไรก็ยังต้องการคำแนะนำจากท่านอยู่”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ท่านอู่สบายใจมากเขาพูดอย่างเปิดอกว่า “คนผู้นั้นเป็นกังวล ข้าน้อยก็เป็นกังวลเช่นกัน แต่ตอนที่เขายังอยู่เจี่ยงเหวินเฟิงเป็นเพียงแค่ขุนนางบันทึกประวัติศาสตร์ ทั้งสองคนไม่เคยพบเจอกัน ข่าวที่เขารู้มาล้วนมาจากผู้อื่น เกรงว่าเขาจะประเมินเจี่ยงชิงเทียนผู้นั้นสูงเกินไป”
“ท่านหมายถึงไม่ต้องไปสนใจมากหรือ”
ท่านอู่ยิ้ม “ยังคงต้องสนใจเตรียมพร้อมมากเท่าใดยิ่งปลอดภัยมากเท่านั้น ข้าน้อยแค่รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องกลัวเขามากถึงเพียงนั้น ชิงเทียนผู้ยิ่งใหญ่ก็เป็นมนุษย์เช่นกัน มนุษย์ล้วนมีจุดอ่อนเราสามารถมองเห็นร่องรอยได้จากการสังเกตการณ์พวกเขา”
ฉีตงจวิ้นอ๋องพยักหน้า “ที่ท่านพูดมาก็มีเหตุผล”
ท่านอู่ยิ้ม “ท่านอ๋องกล่าวเช่นนี้ ถ้าอย่างนั้นข้าน้อยจะสั่งการออกไป ให้จับตาดูเขาต่อจนกว่าเขาจะออกจากตงหนิงถึงจะหยุด”
“รบกวนท่านแล้ว”
………………………………….
[1] แท่นบันได : วิถีทางที่จะไต่เต้าขึ้นมาเป็นใหญ่เป็นโต
