ะดูกที่ฝังอยู่ในตระกูลหมิงของท่านมันจะเกี่ยวข้องกับท่านอ๋องได้อย่างไร หากมีบางอย่างผิดปกติ ท่านก็แค่หาคนมาสารภาพผิดแค่นั้นก็จบแล้วไม่ใช่หรือ”
หมายความว่าต่อให้มีเรื่องสกปรกอยู่ในเรื่องนี้จริง ตระกูลหมิงก็ต้องเป็นแพะรับบาป ไม่จำเป็นต้องรบกวนฉีตงจวิ้นอ๋องด้วยซ้ำหรือตระกูลหมิงจะไม่ยอมเป็นแพะกัน
ใครใหญ่กว่ากัน นายท่านสองกับท่านเจ้าเมืองอู๋ไม่ได้อยู่ชนชั้นเดียวกัน เมื่อเห็นว่าท่านเจ้าเมืองอู๋ปฏิเสธคำพูดของตนอย่างง่ายดาย นายท่านสองจึงต้องขอความช่วยเหลือจากฉีตงจวิ้นอ๋อง “ท่านอ๋องขอรับ”
ฉีตงจวิ้นอ๋องรู้ดีว่าคำพูดที่นายท่านสองกล่าวมาไม่ใช่คำพูดของเขา แต่เป็นของอีกคนหนึ่ง
คนผู้นั้นบอกทางให้ตนในยามที่เขาสับสนที่สุด คดีนั้นของตระกูลหมิงนั้นเกี่ยวข้องกับตนเป็นอย่างมาก คำพูดของเขานั้นตนไม่สามารถคิดทบทวนแค่ไม่กี่รอบได้
ดังนั้นฉีตงจวิ้นอ๋องจึงหันไปทางท่านอู่
ท่านอู่เองเข้าใจดีจึงบอกเสียงนุ่มไปว่า “สิ่งที่นายท่านสองกังวล ไม่ใช่ว่าไม่มีเหตุผลทำมากก็ดีกว่าทำน้อย”
นายท่านสองยิ้มอย่างโล่งใจ “ข้าน้อยทำได้แค่เตือน แต่จะต้องทำอย่างไร โปรดท่านอ๋องเป็นผู้ตัดสินใจ”
นายท่านสองอยู่ได้เพียงครู่เดียวก็เดินออกจากร้านหลิงหลง ท่านเจ้าเมืองอู๋อยู่ต่อสักพักก่อนที่จะให้เจ้าของร้านออกไปส่งเขา
ในห้องลับจึงเหลือเพียงสองคน ฉีตงจวิ้นอ๋องจึงถาม “เรื่องของตระกูลหมิง ท่านเห็นว่าอย่างไร”
ท่านอู่ตอบ “คนผู้นั้นมองการณ์ไกลมาตลอด
