มิงเวยใจเต้นนางพูดออกไปว่า “เขาเป็นที่โปรดปรานของฝ่าบาท มีท่านน้าเป็นถึงกุ้ยเฟย เขาไม่สามารถตัดสินใจเรื่องการแต่งงานเองได้เป็นแน่ นอกจากนี้ฐานะของตระกูลเราสำหรับเขาแล้วถือว่าค่อนข้างต่ำกว่า ท่านป้าสองคงไม่คิดให้หลานไปเป็นอนุใช่หรือไม่เจ้าคะ”
ฮูหยินสองตอบ “ถึงฐานะตระกูลเราจะไม่สูงก็จริง แต่ทวดของหลานก็มีชื่อเสียงในใต้หล้าซึ่งไม่ถือว่าเป็นการดูถูกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ป้าเองพอมีเส้นสายในเมืองหลวงอยู่บ้าง ป้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้หลานได้เป็นภรรยาที่ถูกต้องของเขา แต่ถ้าหากไม่สำเร็จ…ป้าจะเลือกเขยคนอื่นให้จะไม่ให้หลานรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมอย่างแน่นอน”
ที่แท้ไม่คิดให้นางไปเป็นอนุ การกลับใจของท่านป้าสองช่างจริงใจยิ่งนัก ไม่ทำให้นางเสียแรงเปล่าจริงๆ
หมิงเวยถอนหายใจก่อนพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “แต่ว่าท่านป้าสอง หลานไม่อยากออกเรือนเจ้าค่ะ!”
……………………………….
[1] ขย่มเรือ : ชักใบให้เรือเสีย ใช้ในการเตือนไม่ให้พูดหรือทำอะไรที่ขัดขวางหรือทำให้เรื่องแย่ลง
