ม่ได้เชิญท่านเทพธิดามาทำพิธีแล้วท่านเทพธิดาก็ได้ค้นพบการมีอยู่ของวิญญาณชั่วร้ายเกิงซาน ขณะที่กำลังทำพิธีปราบวิญญาณร้ายอยู่นั้นนายท่านสี่ก็ปรากฏตัวขึ้น”
หมิงเวยเงยหน้า “เขาเตะแท่นบูชาแล้วบอกว่าตระกูลหมิงห้ามพูดถึงสิ่งลี้ลับหรือวิชาอาคม”
หยางชูไม่แปลกใจ “ตระกูลหมิงมีกฎข้อนี้อยู่แล้ว ทำไมหรือ มีปัญหาอันใดงั้นรึ”
“ในตอนนั้นข้าไม่คิดว่าจะมีปัญหาอันใด” นางพูดเสียงเบา “แต่ตอนนี้พอมาขบคิดดูแล้ว มันมีสิ่งที่แปลกไปเจ้าค่ะ”
“แปลกอย่างไรรึ”
“ท่านอาสี่ของข้าเชื่อเรื่องภูติผีเจ้าค่ะ”
“เอ๋” หยางชูใช้พัดเคาะกับฝ่ามือ “แล้วเหตุใดเขาถึงเตะแท่นบูชากัน”
“ข้าคิดว่า” นางพูด “เขาอาจจะรู้ว่ามีคนตายอยู่ตรงนั้นเจ้าค่ะ”
หยางชูและเจี่ยงเหวินเฟิงตกใจ
“เขาเตะแท่นบูชา ถ้าไม่ใช่เพราะความไม่รู้ก็เป็นเพราะว่าเขารู้” หมิงเวยเล่าพฤติกรรมของนายท่านสี่ “ยิ่งไปกว่านั้นข้าสงสัยมาตลอดว่ามีผู้ที่รู้วิชาอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ คนผู้นั้นไม่ใช่นายท่านสอง แน่นอนว่าไม่ใช่นายท่านหกด้วย”
พอพูดถึงตรงนี้เจี่ยงเหวินเฟิงรีบหยิบกระดาษทั้งสองแผ่นกลับมาและกวาดตามองอย่างรวดเร็ว
เกิงซานถูกบุคคลนิรนามที่แข็งแกร่งฆ่า
ฮูหยินสามถูกบุคคลลึกลับฆ่ารัดคอตาย นายท่านจากตระกูลหมิงเหมือนจะทราบดี แต่พวกเขาไม่ใช่ฆาตกร
“มีใครบางคน” เขาบอก “มีใครบางคนที่เราไม่รู้จักซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง”
หมิงเวยจำนายท่านสี่ที่นางเห็นเป็นครั้งที่สองได้ คนผู้นี้มีรูปร่างหน