บันทึกลับของหวงเฉิงซือ คนบนโลกที่สามารถดูหนังสือเล่มนี้ได้มีไม่ถึงหนึ่งฝ่ามือ หมิงเวยพลิกเปิดสมุดบันทึกแล้วก็พบหน้าที่เกี่ยวกับเกิงซาน
ชื่อนามแฝงคือเกิงซานเป็นสายลับเหรียญทองของหวงเฉิงซือ ปีเกิด…
หมิงเวยทำนายดวงชะตาปาจื้อของคนผู้นี้เงียบๆ ในใจ ประวัติของเขาที่เหลือหมิงเวยเพียงกวาดตามองเท่านั้น จากนั้นนางก็รวบบันทึกลับทั้งหมดส่งคืนให้หยางชู
“มันเป็นความผิดพลาดเจ้าค่ะ”
“ผิดพลาดอย่างไรรึ”
หมิงเวยชี้ไปที่หน้ากระดาษ “ดวงชะตาปาจื้อของคนผู้นี้แข็งมาก อีกทั้งยังตายไม่ดี หลังจากตายแล้วดวงวิญญาณของเขาไม่สามารถไปไหนได้ ที่บังเอิญไปกว่านั้นคือตอนที่เขาตายมีญาณชีวิตเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย พวกท่านคงไม่รู้ว่าญาณชีวิตมีส่วนช่วยให้ดวงวิญญาณนั้นกลายเป็นปีศาจร้ายได้ เมื่อเวลาผ่านไปจึงทำให้เขากลายเป็นปีศาจร้าย”
เจี่ยงเหวินเฟิงถามอย่างเป็นกังวล “มันเป็นเพียงอุบัติเหตุ ไม่ใช่ว่ามีผู้ใดจงใจเลี้ยงไว้ใช่หรือไม่”
“เป็นอุบัติเหตุเจ้าค่ะ” หมิงเวยยืนกราน “ผู้ที่ฆ่าเขาคงคาดไม่ถึงว่าเขาจะกลายเป็นปีศาจร้าย ไม่เช่นนั้นที่สวนคงไม่มีทางปล่อยไว้เช่นนั้นโดยไม่ป้องกันอันใด”
“นับว่าเป็นโชคดีสำหรับเราจริงๆ” หยางชูตอบ “หากวิญญาณของเขาไม่กลายเป็นปีศาจร้าย เวลายาวนานถึงเพียงนี้หากต้องตามหาดวงวิญญาณก็คงหาไม่พบ”
“ใช่เจ้าค่ะ” หมิงเวยเห็นด้วยกับเขา “ในที่ที่สิงสถิตของดวงวิญญาณ อย่างน้อยท่านเทพก็ยังเหลือทางเลือกไว้ให้เรา”
เจี่ยงเหว
