ินเฟิงได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ นางคงเป็นเสวียนชื่อจริงๆ ถึงได้เชื่อในสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้เช่นนี้
เขาฟังหมิงเวยพูดต่อ “หลังจากท่านแม่เสีย ข้าน้อยได้เอาเรื่องนี้มาขบคิดอยู่หลายครั้ง แล้วก็เข้าใจในหลายๆ เรื่อง”
“อ้อ”
“เรื่องเหล่านี้มีจุดเริ่มต้นที่เหมือนกันซึ่งก็คือเมื่อสิบปีก่อน คดีกบฏของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน นายท่านสามเองก็เสียชีวิตเมื่อสิบปีก่อน การตายของเกิงซานเองก็เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน”
พูดถึงจุดนี้นางมองพวกเขาทั้งสองคน “พวกท่านคิดว่าทั้งสามเรื่องนี้มีความเกี่ยวข้องกันหรือไม่เจ้าคะ”
เจี่ยงเหวินเฟิงยิ้มแล้วพยักหน้า “ใช่ มันบังเอิญมากเกินไปที่เรื่องพวกนี้เมื่อนำมารวมเข้าด้วยกันแล้วต่างก็มีจุดเริ่มต้นร่วมกัน”
“เพราะฉะนั้นการตายของนายท่านสามกับคดีกบฏของหลิ่วหยางจวิ้นอ๋องเกี่ยวข้องกันงั้นหรือ”
“เรื่องนี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยันที่แน่นอน” หยางชูตอบ “ในความเป็นจริงแล้ว ก่อนเดินทางมาตงหนิง คนแรกที่พวกเราหวงเฉิงซือสงสัยคือฉีตงจวิ้นอ๋อง”
“แต่ตอนนี้พวกท่านค้นพบแล้วว่าเกิงซานตายในจวนตระกูลหมิง ถ้าเช่นนั้นการตายของนายท่านสามจึงต้องนำมาพิจารณาด้วย”
หยางชูพยักหน้า หวงเฉิงซือค้นพบว่าตระกูลหมิงกับฉีตงจวิ้นอ๋องมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน เพียงแต่ก่อนหน้านี้พวกเขามองว่าตระกูลหมิงเป็นเพียงเบี้ยเท่านั้น แต่ตอนนี้พวกเขาคงต้องมองเสียใหม่ว่าการมีอยู่ของตระกูลหมิงเป็นเรื่องที่สำคัญกว
