พลาดขึ้น หยินชี่เหล่านั้นไปกระตุ้นวิญญาณดุร้ายของเกิงซานเข้า”
เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้คุณหนูเจ็ดตกใจจนตายแล้วหมิงเวยก็ฟื้นมาอยู่ในร่างนี้แทน และเป็นเพราะเหตุการณ์นี้การตายของเกิงซานจึงกลายเป็นที่รู้กัน ไม่เช่นนั้นถึงพวกเขาจะเดินทางมาที่ตงหนิงแต่ก็ยากที่จะพบศพของเกิงซาน
ประวัติศาสตร์ที่นางทราบมาได้พัฒนาไปเช่นนี้…
ฉีตงจวิ้นอ๋องถูกถอดยศในไม่กี่ปีต่อมาก็เป็นเพราะพวกเขาไม่พบเบาะแสใดๆ ในครั้งนี้และกลับมามือเปล่า
นิ้วของหยางชูลากเส้นสองเส้นบนโต๊ะ “เส้นนี้คือเกิงซานซึ่งคลี่คลายได้ชั่วคราว ยังมีอีกเส้นหนึ่งซึ่งตอนนี้ยังไม่ชัดเจน”
“คุณชายหมายถึงการตายของท่านแม่ของข้าใช่หรือไม่”
หยางชูพยักหน้า “ผู้ที่จัดฉากคือผู้ใด หากทำเพื่อให้ผู้คนตกใจล่ะก็ อีกฝ่ายไม่ควรมีเจตนาในการฆ่า ในตระกูลหมิงมีผู้ใดเกลียดชังท่านแม่ของท่านบ้างหรือไม่”
“จะให้พูดเช่นนั้นก็คงไม่ดีเท่าใด” หมิงเวยพูดช้าๆ “พวกท่านคงทราบแล้วว่าท่านแม่อยู่ในตระกูลหมิงในฐานะใด ผู้ที่เกี่ยวข้องกับนาง เรื่องของนายท่านหกเป็นที่แน่นอนอยู่แล้ว นายท่านสองเองไม่น่าหนีพ้น ข้าคิดว่าผู้ที่เกลียดท่านแม่คงมีไม่น้อย แต่เกลียดถึงขั้นอยากฆ่านั้นคงไม่มี”
“ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด แต่คนผู้นั้นต้องเป็นคนในตระกูลหมิงแน่นอน”
หมิงเวยพูดอย่างเฉยเมย “เรื่องนี้เป็นเพียงแค่บทเกริ่นนำเท่านั้น จะเป็นผู้ใดไม่สำคัญ อย่างไรเสียคนผู้นั้นก็มีใจคิดร้ายกับท่านแม่ของข้า หากสร้างเหตุการณ์