ขึ้นมาคงไม่น่าเป็นเหตุการณ์ที่ไม่มีสาระสำคัญเช่นนี้หรอก”
เห็นนางดูมีสติเช่นนี้หยางชูรู้สึกชื่นชมนางเป็นอย่างมาก
“ถ้าเช่นนั้นพวกเรากลับมาพูดถึงค่ำคืนสำคัญคืนนั้นกัน” หยางชูพูดพร้อมกับยกนิ้ว “ท่านบอกว่าผู้ที่ต้องไปสวนซิ่นในคืนนั้นจริงๆ แล้วต้องเป็นมารดาของท่านใช่หรือไม่”
หมิงเวยพยักหน้า “นายท่านสองต้องการให้นางไปสืบเรื่องเนื้อหาคำสั่งที่แท้จริงของฝ่าบาท”
“ถ้าอย่างนั้นก็ใช่เลย” หยางชูหรี่ตา “อย่างน้อยก่อนที่นางจะมาสวนซิ่น ตระกูลหมิงก็ไม่มีความคิดที่จะฆ่านาง แต่เพียงไม่กี่ชั่วยามต่อมานางกลับถูกรัดคอจนตาย ในสองสามชั่วยามนี้ต้องเกิดเรื่องอันใดขึ้นมาแน่”
หมิงเวยเงียบไปครู่หนึ่ง และกล่าวว่า “ข้าเคยถามแม่นม นางบอกว่าคืนนั้นท่านแม่รู้ว่าข้าไปสวนซิ่นแทนท่าน ท่านแม่จึงไปรอข้าที่ห้องหลิวจิ่งจนกระทั่งยามสี่ ปิงซินกลับไปนอนจึงเหลือแค่นางผู้เดียว ฆาตกรไม่สามารถรอจนถึงฟ้าสว่างได้ หมายความว่านางถูกฆ่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้”
หยางชูเงยหน้าขึ้นแล้วครุ่นคิด “แม้ว่าตระกูลหมิงจะรู้ว่าท่านไปสวนซิ่นแทนมารดา แต่ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะต้องฆ่าคนเลย”
“อืม…หรือเหตุผลที่เลวร้ายที่สุด อาจจะไม่มีอันใดมากไปกว่าการผิดพลาด”
เจี่ยงเหวินเฟิงพูด “ปกติแล้วการฆ่าคนก็เพื่อการแก้แค้น เพื่อเงิน เพื่อ…ปิดปาก”
“เรื่องแก้แค้นพวกเราได้พูดไปแล้วก่อนหน้านี้ถึงแม้จะมีคนเกลียดนาง แต่ไม่ถึงขั้นกับต้องการเอาชีวิต เรื่องเงินก็ไม่เกี่ยวข้องอัน
