ิ นางนอนตายตาไม่หลับ! ถูกบังคับให้จบชีวิตแล้วต้องทิ้งบุตรสาวที่ยังไม่ออกเรือนไปอีก ตระกูลหมิงกลับทำเหมือนไม่มีอันใดเกิดขึ้น”
“ข้าได้ยินว่านายท่านหกถูกโบยจนเกือบตายมิใช่หรือ”
“ถูกโบยจนเกือบตายก็จบแล้วงั้นหรือ” กุลีผู้นั้นหัวเราะเยาะ “ถูกโบยจนเกือบตาย แต่สุดท้ายก็ยังมีชีวิตที่ดีอยู่ ยังสามารถกระโดดโลดเต้นได้ หากเป็นข้าข้าก็ตายตาไม่หลับหรอก!”
คิดถึงคำพูดไม่เป็นมงคงนี้เขาก็ร้อง ‘ถุย’ ออกมา ประกบฝ่ามือเข้าหากันแล้วพึมพำ “ขอให้โชคดี ค้าขายร่ำรวย”
พ่อค้าพูดว่า “สงสัยนายท่านหกผู้นั้นคงต้องชดใช้ด้วยชีวิตแล้วเสียละมั้ง” พอคิดไปคิดมาเขาก็รู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้
“ฮ่าๆ!”
โต๊ะข้างๆ พวกเขาเองก็กำลังสนทนาเรื่องนี้กันอยู่ มีผู้อธิบายอย่างสมจริงสมจัง “แม่หมอเจินจากศาลเจ้ากวนกง พวกท่านเคยได้ยินหรือไม่ นางมักบอกว่าตนแกร่งกล้ากว่าแม่นางหลิว ไม่กลัวผู้ใดหน้าไหนทั้งสิ้น วันนั้นตระกูลหมิงเชิญนางไป นางดีใจจนป่าวประกาศไปทั่ว แต่สุดท้ายพอไปที่จวนตระกูลหมิง…ฮ่าๆๆ!”
“เจ้าอย่าเพิ่งหัวเราะสิ! เกิดอันใดขึ้นกัน!” ผู้ฟังกระวนกระวาย
คนผู้นั้นพูดต่อว่า “นางไปที่จวนตระกูลหมิงไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็ถูกส่งตัวกลับแล้ว! ได้ยินว่าหลังจากกลับมานางเอาแต่ตะโกนว่ามีผี! ฮ่าๆๆ นางยังกล้าพูดออกมาอีกว่าตนเองเก่งกาจ! ข้ายังคิดเลยว่าในสายทางนี้แม่นางหลิวเก่งกาจที่สุด แต่พอตระกูลหมิงไปเชิญเพียงแค่ฟังนางก็ตอบไปทันทีเลยว่าไม่สามารถรับงาน
